تجزیه ی رشد بهره وری زیست محیطی عوامل تولید با استفاده از تابع فاصله ای در استان های ایران
چکیده
در این مقاله سعی شده تا توابع فاصلهای هذلولی پارامتری را که به تازگی توسعه یافته اند؛ جهت تجزیه و تحلیل کارایی زیستمحیطی و انرژی30 استان ایران برای سالهای 1390-1385 بر اساس دادههای تابلویی به کار گرفته شوند؛ تا رشد بهرهوری زیستمحیطی کل عوامل تولید را از طریق دو مؤلفه قابل اندازه گیری، «تغییر در فناوری و تغییر در کارایی فنی زیستمحیطی» بر اساس توابع فاصلهای هذلولی تخمین زده شده محاسبه نماید. نتایج در این دوره زمانی نشان میدهند؛ بهرهوری زیستمحیطی کل عوامل تولید به طور متوسط 47/8 درصد کاهش یافته و این موضوع به علت کاهش شدید در کارایی فنی زیست محیطی و همچنین افزایش انتشار آلاینده 2co است. با افزایش انتشار 2co، تغییرات بهرهوری زیست محیطی عوامل تولید کوچکتر از تغییرات بهرهوری کل عوامل شده و بدین معناست که محیطزیست به جای بهبود با پدیده تخریب در طی دوره زمانی مذکور مواجه شده است.