اثر سقط زایی عصاره هیدروالکلی گیاه کُندر در موش کوچک آزمایشگاهی
چکیده
سابقه و هدف: کُندر گیاهی است از خانواده burseraceae با خواص متنوعی که جهت افزایش حافظه و یادگیری استفاده می شود. با توجه به برخی عوارض جانبی آن و تاکید بر احتمال سقط زایی آن در طب سنتی، هدف تحقیق حاضر بررسی اثر سقط زایی کُندر در موش کوچک آزمایشگاهی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، موش های کوچک آزمایشگاهی نزائیده از نژاد balb/c با وزن 30-25 گرم در سه بخش: قبل از لقاح، دوره قبل از لانه گزینی (روزهای 5-1 حاملگی) و در طی لانه گزینی (روزهای 7-5 حاملگی) انجام شد. در هر بخش مطالعه 4 گروه کنترل (ml 3/0 آب مقطر) و آزمایش، دریافت یکی از دوزه های 50، 100 و 200 mg/kg از عصاره هیدروالکلی کُندر به صورت داخل صفاقی وجود داشت. حیوانات در روزهای 13-11 بارداری تشریح و تعداد مکان های لانه گزینی شمارش شد. یافته ها: میانگین تعداد مکان های لانه گزینی در گروه کنترل و دوزهای 50، 100 و 200 mg/kg در بخش قبل از لقاح (003/0=p) به ترتیب 17/1±83/9، 76/1±5/6، 22/1±5/6 و 07/2±67/6، در دوره قبل از لانه گزینی (032/0=p) به ترتیب 91/0±5/8، 31/1±6، 16/1±5 و 27/1±29/3 و در مرحله لانه گزینی (035/0=p) به ترتیب 77/2±38/9، 1/3±38/6، 25/2±25/5، 17/2±57/3 بود. کاهش تعداد مکان های لانه گزینی در مرحله قبل از لانه گزینی و لانه گزینی به طور وابسته به دوز بود. نتیجه گیری: کُندر دارای اثرات سقط زایی در موش است و دوزهای بالاتر آن در دوره های قبل از لانه گزینی و لانه گزینی بیش ترین اثر سقط زایی را دارد