تأثیر حاد پروتکل های مختلف گرم کردن بر تعادل ایستا، پویا و عملکرد بالانس شلاقی در دختران ژیمناست ماهر

فرشته احمدآبادی، fereshte ahmadabadi dept. of physical education and sport sciences, semnan university, semnan, iranگروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران سید محسن آوندی، seyed mohsen avandi dept. of physical education and sport sciences, semnan university, semnan, iranگروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران عاطفه امینیان فر، atefeh aminian-far neuromuscular rehabilitation research center, rehabilitation faculty, semnan university of medical sciences, semnan, iran2- گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توان بخشی عصبی عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران

چکیده

سابقه و هدف: هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر حاد پروتکل های مختلف گرم کردن بر تعادل ایستا، پویا و عمل کرد بالانس شلاقی در دختران ژیمناست ماهر بود. مواد و روش ها: به این منظور تعداد 24 نفر از دختران ژیمناست ماهر با میانگین سنی 43/1±66/9 سال انتخاب شدند. آزمودنی ها با آرایش تصادفی به سه گروه (گرم کردن عمومی (کنترل)، گرم کردن عمومی و کشش ایستا و گرم کردن عمومی و کشش پویا) تقسیم شدند. پروتکل اول شامل 10 دقیقه گرم کردن عمومی، پروتکل دوم شامل گرم کردن عمومی و استفاده از حرکات کششی ایستا و پروتکل سوم شامل گرم کردن عمومی و حرکات کششی پویا در عضلات درگیر در اجرای مهارت بالانس شلاقی بود. قبل و بلافاصله بعد از فعالیت شاخص های تعادل دامنه نوسانات مرکز فشار در جهت های قدامی-خلفی و داخلی-خارجی و هم چنین طول مسیر مرکز فشار قدامی-خلفی و داخلی-خارجی در چهار وضعیت ایستا و پویا (در هر دو وضعیت: با دو پا و یک پا) با استفاده از سیستم نیروسنج مجهز به 7 دوربین و صفحه فشار (kistler force plate) بررسی شد. یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد عمل کرد بالانس شلاقی با پروتکل گرم کردن پویا به طور معناداری بالاتر از پروتکل گرم کردن عمومی (001/0=p) و پروتکل گرم کردن ایستا (001/0=p) بود. هم چنین عمل کرد بالانس شلاقی بعد از اجرای پروتکل گرم کردن ایستا به طور معنی داری کاهش یافت (005/0=p) اما در گروه کنترل تفاوت معنی داری مشاهده نگردید (05/0p≥). تعادل ایستا با دو پا در پروتکل گرم کردن پویا نسبت به پروتکل گرم کردن عمومی (07/0=p) و پروتکل گرم کردن ایستا (06/0=p) تفاوت معنی داری نشان نداد (05/0p≥). هم چنین در پروتکل گرم کردن ایستا و گروه کنترل تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0p≥). از طرفی بین تعادل ایستا با یک پا، تعادل پویا با دو پا و تعادل پویا با یک پا تفاوت معنی داری در گروه ها مشاهده نگردید (05/0p≥). نتیجه گیری: یافته های این تحقیق نشان داد گرم کردن پویا در مقایسه با گرم کردن ایستا و عمومی باعث توسعه بیش تری در عمل کرد بالانس شلاقی می گردد. هم چنین گرم کردن پویا در مقایسه با گرم کردن ایستا و عمومی هر چند از لحاظ آماری اختلاف معنی داری بین گروه ها نشان نداد، اما از نظر بالینی باعث توسعه بیش تری در تعادل ایستا و پویا گردید.