بررسی میزان ifn-δ و il-۴ در بزاق مبتلایان به لیکن پلان دهانی
چکیده
خلاصه: سابقه و هدف: گزارشات متفاوتی در رابطه با تغییرات سطح بزاقی اینترکولین 4 و اینترفرون گاما در بیماران مبتلا به لیکن پلان وجود دارد اما همواره پاتوژنر این بیماری مورد سوال است. هدف از این مطالعه ارزیابی سطح بزاقی این نشانگر، در بیماران مبتلا به لیکن پلان دهانی بود.مواد و روش ها: در این مطالعه مورد- شاهدی بزاق 84 نمونه شامل 30 بیمار مبتلا به لیکن پلان دهانی و 54 فرد سالم که ضایعه مخاطی نداشتند بررسی شد. نمونه های بزاقی جهت ارزیابی میزان اینترکولین 4 و اینترفرون گاما به روش الایزا بررسی شدند و یافته ها با آزمون mann-u-whitney و آزمون های همبستگی پیرسون و اسپیرمن مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: میزان ifn-δ در مبتلایان به لیکن پلان دهانی و افراد سالم به ترتیب، (3/4±48/4) و (7/2±54/3) و میزان il-4 به ترتیب (07/11±28/3) و (3/6±86/2) بود. (8/0= p) و (06/0= p) و تفاوت معنی داری بین دو گروه دیده نشد. متغیرهای فوق در لیکن پلان رتیکولر و اروزیو نیز تفاوت معنی داری نداشت. (2/0= p) نتیجه گیریبه نظر می رسد تغییرات ifn-δ و il-4 بزاقی نقشی در پاتولوژی لیکن پلان دهانی ندارد.