برر سی اثر تکثیر سلول های خون ساز +cd۱۳۳ جدا شده از خون بند ناف در in vitro بر بیان microrna های شکل دهنده فرایند خون سازی
سعید شهرابی، saeid shahrabi dept. of hematology, tarbiat modares university, tehran, iran1- دانشگاه تربیت مدرس, دانشکده پزشکی, گروه خون شناسی سعید کاویانی، saeid kaviani dept. of hematology, tarbiat modares university, tehran, iran1- دانشگاه تربیت مدرس, دانشکده پزشکی, گروه خون شناسی مسعود سلیمانی، masoud soleimani dept. of hematology, tarbiat modares university, tehran, iran1- دانشگاه تربیت مدرس, دانشکده پزشکی, گروه خون شناسی علی اکبر پور فتح اله، ali akbar pour fatollah dept. of immunology, tarbiat modares university, tehran, iran2- دانشگاه تربیت مدرس, دانشکده پزشکی, گروه ایمنی شناسی زهرا ذنوبی، zahra zonoubi mahdyeh hospital, shahed bahashte university, tehran, iran3- دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی, بیمارستان مهدیه
چکیده
سابقه و هدف: یکی از راه های کنترل فرایند خون سازی, تنظیم به وسیله microrna های مختلف می باشد. این rnaهای کوچک تنظیم کننده با تغییر در بیان ژن ها در مرحله پس از رونویسی, توانایی کنترل مراحل مختلف خون سازی را دارا می باشند. درمان بیماری های مختلف با استفاده از سلول های +cd-133 که از خون بند ناف جدا شده و در محیط آزمایش گاه تکثیر یافته اند در حال گسترش می باشد. هدف این مطالعه بررسی تغییرات ایجاد شده در بیان microrna های شرکت کننده در فرایند خون سازی در مراحل مختلف تکثیر این سلول ها در in vitro بود. مواد و روش ها: سلول های بنیادی خون ساز +cd133 خون بند ناف به روش macs جدا گردید. این سلول ها پس از شمارش و تایید توسط فلوسیتومتری, جهت بررسی اثر تکثیر بر بیان microrna ها در دو گروه مورد مطالعه قرار گرفتند. در گروه اول rna این سلول ها بلافاصله پس از جداسازی استخراج گردید و در گروه دوم سلول ها 12 روز پس از تکثیر در آزمایش گاه مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت بررسی بیان microrna ها از تکنیکqpcr real time استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان دادند که از مجموع 23 عدد microrna بررسی شده در دو مرحله قبل و بعد از تکثیر, بیان 11 عدد از microrna ها بدون تغییر بود. در حالی که در مرحله قبل نسبت به مرحله بعد از تکثیر, بیان 7 عدد از microrna ها با افزایش و بیان 5 عدد از microrna ها هم با کاهش هم راه بود. نتیجه گیری: نتایج ما نشان دادند که تکثیر سلول های بنیادی خون ساز در محیط آزمایش گاه سبب تغییر در بیان microrna های شرکت کننده در فرایند خون سازی می گردد. به طوری که این تغییرات سبب افزایش بیان microrna های مسئول تمایز و کاهش بیان microrna های شرکت کننده در همانند سازی این سلول ها می گردد
مقالهفصلنامه پژوهشی خونفرزانه مقدم، f. moghaddam مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون آرزو اودی، a. oodi مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خونسازمان اصلی تایید شده: سازمان انتقال خون ایران (blood transfusion research center) مهین نیکوگفتار ظریف، m. nikougoftar zarif استادیار مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خونسازمان اصلی تایید شده: سازمان انتقال خون ایران (blood transfusion research center) ناصر امیری زاده
سلول های cd133+ خون بند ناف قادرند برای مدت طولانی، خونسازی را برقرار کرده به رده های هماتوپویتیک و غیره تمایز یابند. افزایش بیان شاخص cxcr4 در لانه گزینی موفق سلول های بنیادی خونساز به مغز استخوان، نقش دارد. میکروپارتیکل های پلاکتی حاوی شاخص cxcr4 بوده و قادرند آن را به hspc ها
مقالهپژوهش های آسیب شناسی زیستیmehdi allahbakhshian farsani، department of hematology and blood banking, faculty of medical science, tarbiat modares university, tehran, iran naser amirizadeh، assistant professor, department of hematology, research center of iranian blood transfusion organization, tehran, iran mehdi forouzandeh، associated professor, department of biotechnology, faculty of medical science, tarbiat modares university, tehran, iran masoud soleimani
هدف: امروزه سلولهای بنیادی خونساز بند ناف به یکی از مهمترین منابع سلولهای بنیادی خونساز تبدیل شدهاند، اما متأسفانه تعداد محدود آنها در واحدهای خون بند ناف استفاده از آنها را در موارد پیوند مغز استخوان بزرگسالان محدود نموده است. یکی از روشهای در نظر گرفته شده برای غلبه بر
سلولهای CD133+ خون بند ناف قادرند برای مدت طولانی، خونسازی را برقرار کرده به رده‌های هماتوپویتیک و غیره تمایز یابند. افزایش بیان شاخص CXCR4 در لانه گزینی موفق سلولهای بنیادی خونساز به مغز استخوان، نقش دارد. میکروپارتیکل‌های پلاکتی حاوی شاخص CXCR4 بوده و قادرند آن را به HSPC ها
مقالهکومشمجید مختاری، majid mokhtari dept. of hematology, school of medical science, tarbiat modares university, tehran, iranگروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران آزاده انبارلو، azadeh anbarlou dept. of hematology, school of medical science, tarbiat modares university, tehran, iranگروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران امیر آتشی، amir atashi dept. of hematology, school of medical science, tarbiat modares university, tehran, iranگروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران مسعود سلیمانی
هدف: پیوند سلول های بنیادی خون ساز (hscs hematopoietic stem cells,) یک روش درمانی برای بیماری های بدخیم و غیر بدخیم خونی می باشد. محدودیت اصلی استفاده از خون بندناف در پیوند مغز استخوان، مقدار کم hscs به دلیل حجم کم خون بند ناف است. بنابراین سیستم های مختلفی برای تکثیر hscs در شر
مقالهفصلنامه پژوهشی خونفاضل صحرانشین، f. sahraneshin پژوهشگاه رویان ـ تهران ـ ایران مرضیه ابراهیمی، m. ebrahimi پژوهشگاه رویان ـ تهران ـ ایران ـ صندوق پستی: 4644-19395سازمان اصلی تایید شده: پژوهشگاه رویان (royan institute) طاهره زندیه، t. zandiyh پژوهشگاه رویان ـ تهران ـ ایرانسازمان اصلی تایید شده: پژوهشگاه رویان (royan institute) منیره محمد
چکید ه سابقه و هدف تولید سلول های اندوکرینی و جزایر انسولین ساز، از جمله اهداف درمان دیابت می باشد. مشخص شده است که سلول های cd133+ خون بند ناف قادر به بیان فاکتورهای رونویسی جنینی هم چون 4- ssea و 4 oct هستند و لذا می توانند کاندید مناسبی برای درمان دیابت محسوب شوند. در این مطال
مقالهفصلنامه پژوهشی خونبهاره بیکی، b. beiki گروه سلولهای بنیادی و زیستشناسی تکوینی پژوهشکده علوم زیستی و فناوری سلولهای بنیادی رویان مرضیه ابراهیمی، m. ebrahimi گروه طب ترمیمی پژوهشکده علوم زیستی و فناوری سلولهای بنیادی رویانسازمان اصلی تایید شده: پژوهشگاه رویان (royan institute)
چکید ه سابقه و هدف سلول های بنیادی خونساز در درمان بیماری های خونی، نارسایی های متابولیک و نقص های سیستم ایمنی موثرند. از آن جا که سلول های بنیادی خونساز در خون بند ناف قابلیت پیوند به فرد بالغ را ندارند، لذا دستیابی به روش هایی که با صرف هزینه کم به تکثیر سلول های بنیادی خون بند