چکیده امروزه مطالعه ی حوزه های مشترک فرهنگی شرق و غرب و به ویژه مطالعات میان فرهنگی و مطالعات تطبیقی یکی از پژوهش های نوین برای پژوهشگران است. این رساله نیز بر آن است دو اثر متفاوت را به صورت تطبیقی بررسی کند؛ «دژ هوشربا»؛ آخرین داستان منظوم مثنوی معنوی مولانا و نمایشنامه ی «تاجر ونیزی» از کمدی های ویلیام شکسپیر. این دو اثر به لحاظ مضمونی، شباهت هایی به یکدیگر دارند.در عین حال وجوه افتراق متعد...

نقد تطبیقی امروزه می تواند میزان تعاطی فرهنگ ها و تبادل تفکرات را در حوزه ی ادبیات به منظورآشنایی با اصالت، عمق، غنا و تفاهم های فرهنگی و همچنین دوری از تعصبات و یک جانبه نگری های علمی – ادبی، نشان دهد. بررسی تطبیقی دو متن «داستان فریدون» و «لیرشاه» نشان دهنده ی همسرایی و برهم نمایی های ذهنی دو شاعر توانا در دو فرهنگ متفاوت و لاجرم دو زبان متمایز در دو موضع تاریخی گوناگون است. هر چندآگاهانه بود...

چکیده ندارد.

این پژوهش از نظریات ژاک دریدا در تحلیل متن نمایشی استفاده می کند. ابتدا واسازی، که نظریه اصلی دریداست، ریشه یابی و توضیح داده شده و سپس با بهره بردن از مفاهیم دریدایی نظیر دیفرانس، مکمل، سرگشتگی و... به تحلیل رابطهی بینامتنی دو نمایشنامه "هملت" و "روزنکرانتز و گیلدنسترن مرده اند" پرداخته شده است. تحلیل دو نمایشنامه با تاکید بر عناصر نمایشی صورت گرفته است. در این پژوهش پیرنگ، درونمایه، شخصیت پ...

هدف رساله حاضر بررسی آرای دریدا درباره مارکسیسم و نقش آن در عرصه ی اندیشه و عمل سیاسی است. بدین منظور سه بخش اول کتاب اصلی دریدا در این باب، یعنی اشباح مارکس، ترجمه و در مقدمه شرح شده است. فصل اول با عنوان «دستورات مارکس» ضمن خوانش نویسندگان و متفکرانی همچون شکسپیر، والری بلانشو، و هایدگر از نسبت میان ما و مارکس و نحوه اثربخشی امروزی آموزه-های او بحث می کند. در فصل دوم بدیل عمده جریان مارکسیسم،...

توجه به‌ ساختارزبانی اثرادبی ازویژگی‌های ممتازمکتب صورت‌گرای(فرمالیستی)روسی است که درسال‌های آغازین قرن نوزده مطرح وپس ازآن نیزمورداقبال بسیاری از زبان‌شناسان وادیبان قرار گرفت.با توجه به بحث‌هایی که درزمینة رابطة زبان وادبیات مطرح است که برخی زبان رابطورکلی جدای ازادبیات می‌بینند و برخی به عکس زبان را محملی برای ادبیات می‌انگارند،این پژوهش می‌کوشد تا با استناد به برخی از ویژگی‌های زبان فارسی ن...

امپراتوران یا به گفتة مولانا «پادشاهان ظاهر» مظهر نفس و بندة هوی و شیطانند که بر خویشان خود نیز ابقا نمی کنند. امپراتور جونز در نمایشنامه ای از یوجین اونیل به همین نام، کاریکاتوری از پادشاهان ظاهری است که در پایان امپراتوری پوشالی خود، از شبی هولناک می گذرد و در آن پس از تجسم صحنه هایی از اعمال جنایتکارانة خود، سرانجام به چنگ انقلابیون گرفتار می شود. جونز در سلطنت کوتاه خود، همچون همة پادشاهان ...