دیالوگ (dialogue) و ایجاد ارتباط گفتاری با "دیگری" فلسفه وجودی زبان را بیان می کند. به عبارت دیگر چنانچه انسان نمی خواست با همنوع خویش ارتباط برقرار کند و خواسته های درونی خود را در بستر کلام و واژگان جاری نماید، از یکی از والاترین امتیازهای خود، یعنی زبان، بی بهره بود. وقتی که "من" در مقابل "دیگری" واقع می شود، پویایی او به شدت تحریک می گردد و در صدد بر می آید تا خود را بروز دهد و از چند و چون...

هدف مقاله حاضر تحلیل عناصر کهن‌الگویی داستان ماهان‌ از هفت‌پیکرِ نظامی براساس نظریه تک‌اسطوره ژوزف کمپبل است. ماهان نمادِ خودآگاه وجودِ ماست که به‌خواست ناخودآگاه، به کُنه وجود راه می­برد و با "من"­های نیک و بد درون رویاروی می­شود و با شناخت کارکردهای آنان، به ناشناخته­ترین بخش زیرینِ ضمیر راه می­یابد. او به منابعی که رفتارهای نیک و بد را تغذیه می­کنند پی‌می­برد و پس از همراهی با "من"­های شرورِ ناخود...

فیلم «من، دنیل بلیک» اثر کن لوچ، فیلم‌ساز چپ‌گرای انگلیسی است که نخل طلای جشنواره کن را از آن خود کرده است. کن لوچ در این فیلم، اگرچه بوروکراسی فرسایشی نظام خدمات اجتماعی بریتانیا را به نقد می‌کشد اما به چیزی بیشتر از بوروکراسی اداری می‌پردازد؛ او با زبانی بسیار گزنده، در قالب درامی سیاسی و تأثیرگذار، نئولیبرالیسم را به چالش می‌کشد. در این مطالعه، با استفاده از مفاهیم نئولیبرالیسم و شهروندی، به...

از دیدگاه مارسل، جهان معاصر، جهان کارکردی و درهم شکسته ای است که در آن راز هستی به فراموشی سپرده شده است. پیامدهای ضروری غفلت از هستی، پوچی، ناامیدی و ازخودبیگانگی انسان است. او ریشه ی این غفلت و ازخودبیگانگی را فقدان خدا می داند و معتقد است این فقدان به دلیل از دست رفتن ارزش های وجودی ای است که بنیان انسانیت بر آن بنا شده است. از این رو او برای بازگرداندن این ارزش ها تلاش می کند و بر این باور ...

یعدّ مظفر النواب من أهم الشعراء الحداثیین الذی کان و لا یزال یضطلع بدور بارز فی نشر الوعی و فضح الممارسات السیاسیة الإنهزامیة للسلطة کما له دور بارز فی الإبداع الشعری من خلال استخدام مختلف التقنیات التی تنأى بشعره عن حدود المباشرة و الخطابة ، منها تقنیة التناص و بخاصة القرآنی منه فوظّف الآیات کاملة أو محذوفاً منها او مزیداً فیها کما وظف اسماء السور و اسماء الانبیاء و قصصهم و استطاع بمقدرة فذّة أن ...

پِلِیس بر این باور است که مسائل فلسفی مرتبط با ماهیتِ نسبتِ میان ذهن و مغز، در نهایت به­نفعِ مادی­گرایی -خصوصاً نظریه این­همانیِ نوعی- کنار گذاشته یا منحل خواهند شد. او این مدعا را فرضیه­ای علمی و مستدل می­داند. من در این مقاله نشان خواهم داد که ماجرا به­گونه­ای نیست که او می­پندارد. اگر چه این متن، سراسر، حاوی جزئیات فراوانی در باب موضع پِلِیس است ولی به­ منظور فراهم آوردن بستری برای نقد، در ابتدا، روی...