Sâid b. Muhammed el-Üstüvâî 432/1041 yılında vefat etmiş Hanefî fakihlerden biridir. Amelde olduğu gibi inançta da Ebû Hanîfe’ye tâbidir. el-İ‘tikad ve Muhtasaru isimli iki eserinin var bilinmektedir. Bunlardan sadece günümüze gelebilmiştir. Üstüvâî’nin bu eseri itikadını konu edinmiştir. Eserin önemli özelliklerinden biri, Hanîfe’nin akaid risâlelerinden sonra, atfedilen itikadî görüşleri riva...

İbn Receb el-Hanbelî (ö. 795/1393), İslâm dünyasının ve Hanbelî mezhebinin önemli simalarından birisi olarak bilinmektedir. O, hicrî VIII. asırda yaşamış olup özellikle Dımaşk Kudüs'te bayraktarlığını yapmıştır. Hadis alanında zamanının otoritesi kabul edilen Receb, İslâmî ilimlerin birçok söz sahibi olan çok yönlü bir ilim adamıdır. hadis başta olmak üzere fıkıh, kelâm, usûl tarih gibi çeşitli...

Kendisinden sonra yazılan bütün Kesb kitaplarına kaynaklık eden Şeybânî’nin Kitâbü’l-Kesb’i, alanda yazılmış olan ilk eser olması hasebiyle önemlidir. Onu şerh edenler olduğu gibi eserlerinde kaynak olarak kullananlar da olmuştur. İslâm iktisadının temellerini oluşturan bu çalışma, ağırlıklı zühd ve kazanç konusunu ele almıştır. Şeybânî şârihi Serahsî, Kesb’te konuları işlerken çok sayıda hadis...

Teorik anlamda “ümmetin hata üzerinde birleşmeyeceği” prensibine dayanan icmâ, Kur’ân’ın sonraki nesillere aktarılması ve mushaf haline getirilmesi; sünnetten olanın olmayanın tespiti gibi konuların da temel dayanağını oluşturur. Bu yüzden İslâmî ilimlerin hemen hepsinde epistemik bir değere sahiptir. çalışma, fıkıh hadis ilminde yer alan icmâın, rivâyetlerin kabul reddindeki işlevini konu edin...

Değişen Otoriteler: Sünnî ve Şiî Halkalarda Müşterek Nakledilen Bir Rivayetin İncelemesi
 Öz
 Ehl-i sünnet Şîa’nın hadis literatüründeki müşterek rivayetlerin isnad metinleri tarihinin erken dönemlerine dair bilgi sunan önemli bir kaynaktır. Bu makalede konu edilen metni anlamlı değişiklikler içeren “İslam’ın aslı namaz, fer‘i zekat, zirvesi Allah yolunda cihattır” hadisi, söz konusu ...

Çalışmanın konusu, 16. yüzyılın sonlarıyla 17. başlarında yaşamış Halvetî tarikatının Şemsiyye kolunun Sîvâsîyye şubesinin kurucusu Abdülmecîd Sîvâsî’nin, Ebû Hanîfe’ye isnad edilen Nasihat-nâme isimli eserinin tercümesini ihtiva etmektedir. Sîvâsî, bir pend-nâme yazmak istediğini, bu eseri gördükten sonra buna gerek kalmadığını, tercüme ederek amacının hasıl olacağını belirtmiştir. Mensur olar...