بررسی اثر سطوح مختلف مایع منی در شوک سرما بر اسپرم پوشش دار شده با زرده تخم مرغ در قوچ تالشی

هدف از این پژوهش بررسی اثر سطوح مختلف مایع منی بر اسپرم پوشش دار شده با زرده تخم مرغ و اسپرم اپیدیدیمی در شرایط بدون شوک سرمایی و شوک سرمایی بود. نمونه های انزالی به وسیله مهبل مصنوعی از 4 راس قوچ تالشی با میانگین وزن 3/2±50 کیلوگرم و سن 3 تا 5 سال جمع آوری شد. بعد از جمع آوری نمونه های انزالی، نمونه های پوشش دار شده جمع آوری شد. جهت تهیه نمونه های اپیدیدیمی بیضه های 3 راس قوچ توسط عمل جراحی و بی حسی موضعی جدا و جهت استخراج اسپرم به آزمایشگاه منتقل شدند.نمونه های پوشش دار شده و اپیدیدیمی پس از انتقال به آزمایشگاه و ارزیابی اولیه به صورت جداگانه تجمیع و به 3 بخش تقسیم شدند. سپس به هر بخش صفر، 50 و 100 درصد مایع منی افزوده شد. نمونه ها با رقیق کننده تریس-زرده تخم مرغ به گونه ای رقیق شدند که غلظت نهایی آنها 106×600 اسپرم در هر میلی لیتر شود. درصد تحرک پیش رونده، زنده مانی و سلامت غشای پلاسمایی (آزمایش تورم هایپواسموتیک) صفر، 12، 24 و 36 ساعت پس از ذخیره سازی در دمای 5 درجه سانتی گراد ارزیابی شد. تیمار صفر درصد مایع منی در نمونه های انزالی و اپیدیدیمی نسبت به سایر تیمارها درصد تحرک پیش رونده، زنده مانی و سلامت غشای پلاسمایی بالاتری داشت (05/0p<). در نمونه های انزالی درصد تحرک پیش رونده، زنده مانی و سلامت غشای پلاسمایی در تیمارهای با سطوح مشابه مایع منی تفاوت معنی داری را در شرایط شوک سرما و بدون شوک سرما نشان ندادند (05/0p>). همجنین در نمونه های اپیدیدیمی درصد تحرک پیش رونده و سلامت غشای پلاسمایی در تیمارهای با سطوح مشابه مایع منی تفاوت معنی داری را در شرایط شوک سرما و بدون شوک سرما نشان ندادند (05/0p>). بنابراین کاهش مجاورت مایع منی با اسپرم سبب بهبود کیفیت اسپرم می شود و عامل اصلی کاهش کیفیت اسپرم در زمان ذخیره سازی، زمان مجاورت مایع منی با اسپرم است و تغییرات درجه حرارت در درجه دوم اهمیت قرار دارد.