رویکرد چند رشته ای به وجوه طنز در امثال و حکم دهخدا

پایان نامه
چکیده

شوخ طبعی، از عناصر جدایی ناپذیر زندگی بشری است. شوخ طبعی در گفتار و نوشتار در صورت های مختلفی چون طنز، هزل، هجو و لطیفه نمود پیدا می کند. هر یک از این نمودها، بنا بر تعاریف خاص خود در موقعیّت های متفاوت کاربرد دارد. طنز در میان مطالعات ادبی، جامعه شناسی، روان شناسی، زبان شناسی و مردم شناسی دیده می شود و کسانی چون فروید، فوناژی، گرِمِس و راسکین نظریه هایی در این زمینه مطرح کرده اند. طنز با ادبیات عامّه آمیخته است و ضرب المثل از مصادیق پایدار این گونه ادبیات است. دهخدا از جمله محقّقانی است که به جمع آوری امثال پرداخته است، وی پس از فیش برداری برای نگارش مجموعه ی لغت نامه، مصمّم گشت ضرب المثل ها، حکمت ها و کلمات قصار را از میان لغت نامه جدا و در مجموعه ای مستقل به چاپ رساند. این مجموعه در چهار مجلّد به طبع رسیده است. در این رساله که مبنای آن امثال و حکم دهخدا است، ابتدا امثال طنز آمیز از میان ضرب المثل ها جدا گردیده، سپس در فصول مختلف دسته بندی شده است.این رساله ی تحقیقی در پنج فصل تنظیم گردیده است: 1- شوخ طبعی 2- ادبیات عامه و ضرب المثل 3- آرایه های لفظی و بازی های زبانی 4- اقوام و خرده فرهنگ ها 5- رویکرد های نو.

اگر عضو سایت هستید لطفا وارد حساب کاربری خود شوید

منابع مشابه

منابع من

با ذخیره ی این منبع در منابع من، دسترسی به آن را برای استفاده های بعدی آسان تر کنید

ذخیره در منابع من قبلا به منابع من ذحیره شده

{@ msg_add @}


نوع سند: پایان نامه

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه گیلان

کلمات کلیدی

میزبانی شده توسط پلتفرم ابری doprax.com

copyright © 2015-2023