تهیه ی مشتق های ناجورحلقه ی فوران و تیازول با استفاده از واکنش های چند جزیی آلدهیدها و کتون ها در شرایط گوناگون

ناجور حلقه ها از جمله ترکیب های بسیار مهم در شیمی آلی محسوب می شوند. کاربرد وسیع این ترکیب ها در زمینه های گوناگون برای رسیدن به اهداف متنوع اهمیت آن ها را دوچندان نموده، در این میان واکنش های چند جزیی شرایط مساعدی را برای دسترسی به این فراورده های ارزشمند فراهم نموده اند. در راستای این هدف، تهیه ی مشتق های گوناگون ترکیب های ناجور حلقه با استفاده از واکنش های چند جزیی تحت شرایط گوناگون بررسی شده است. با توجه به جایگاه ویژه ی ترکیب های ناجور حلقه اکسیژن دار در شیمی مواد طبیعی و دارویی، در گام اول پژوهش مشتق های فوران با استفاده از واکنش سه جزیی آمین نوع دوم، دی الکیل استیلن دی کربوکسیلات و نین هیدرین تهیه شدند. ساختار ویژه ی فوران ها و قابلیت بالای آن ها برای شرکت در واکنش های گوناگون، امکان دست یابی به فراورده های متعدد را میسر می سازد و موجب توسعه ی کاربرد این ترکیب ها در زمینه های گوناگون شیمی، داروسازی و ... می گردد. در گام بعدی از پژوهش، تهیه ی مشتق های دیگری از فوران با استفاده از واکنش سه جزیی مشتق های آمین نوع اول، دی الکیل استیلن دی کربوکسیلات و فنیل گلی اکسال مد نظر بوده است. ناجورحلقه های تیازول نیز به دلیل دارا بودن اتم گوگرد در ساختار خود، کاربرد وسیعی در زمینه ی داروسازی دارا می باشند. در ادامه ی پژوهش با توجه به اهمیت و کاربرد وسیع ترکیب های ناجور حلقه و هم چنین در راستای توسعه ی واکنش های چند جزیی، تهیه ی مشتق های تیازول با استفاده از واکنش های سه جزیی مورد بررسی قرار گرفت. در مرحله ی آخر از پژوهش، تهیه ی انواع دیگری از مشتق های تیازول با استفاده از واکنش سه جزیی مشتق های آمین نوع اول، کربن دی سولفید و هالو-کتون های گوناگون در حضور کاتالیزگر kiمد نظر بوده است. محصول های به دست آمده با استفاده از داده های ft-ir، 1h nmr، 13c nmr ، mass و آنالیز عنصری (c. h. n) مورد شناسایی قرار گرفتند.