تأثیر رسانه و نقش آن در پیشگیری از بزهکاری کودکان و نوجوانان

بزهکاری پدیده ای اجتماعی-انسانی است که همه جوامع بشری از دیرباز با آن روبرو بوده اند. این امر به خصوص در قرن حاضر و به دنبال تحول پدیده های سنتی و ظهور مولفه های جدید در زیست انسانی، روند رو به رشدی را دنبال کرده است. روی آوردن نوجوانان به استفاده بیش از حد از رسانه های صوتی و تصویری، امری است که بر هیچ کس پوشیده نیست. این در حالی است که محصولات رایانه ای، فیلم ها و مجموعه های پخش شده از تلویزیون، مملو از صحنه های خشن توام با بدآموزی هستند و به طور غیر مستقیم می توانند مروج بزه در بین نوجوانان باشند. هدف از انجام این مطالعه بررسی رابطه تاثیر رسانه و نقش آن در پیشگیری از بزهکاری کودکان و نوجوانان می باشد. پس از مطالعه نظریات مختلف نظریه یادگیری اجتماعی را به عنوان چارچوب نظری انتخاب نمودیم. جامعه آماری تحقیق، دو گروه افراد کانونی و غیرکانونی شهر شیراز بوده و حجم نمونه 90 نفر است. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه جمع آوری و به وسیله نرم افزار spss تجزیه و تحلیل شده است. در بخش آمار استنباطی نتایج نشان می دهد در مجموع، تلویزیون ارتباط معکوس و ماهواره ارتباط مستقیم با تمایل به بزهکاری داشته است. همچنین بین ترجیح فیلم های همراه با خشونت و میزان تاثیر پذیری از شخصیت های منفی فیلم با تمایل به بزهکاری رابطه مستقیم وجود دارد. به نظر می رسد هر چه استفاده از رسانه های داخلی بیشتر باشد. تمایل به بزهکاری نیز کاهش یافته است و استفاده از رسانه های خارجی و الگوپذیری از شخصیت های این رسانه ها باعث افزایش تمایل به بزهکاری شده است. نظارت بیشتر والدین بر روی فرزندان و آگاهی دادن به نوجوانان توسط رسانه ها می تواند سبب پیشگیری از بزهکاری در بین این افراد شود.