تاثیر گسترش مالی و تجاری بر رشد اقتصادی (مطالعه موردی کشورهای صادرکننده نفت)

بهبود اقتصادی از اهداف مهم کلان اقتصادی هر کشور است. زیرا برای افزایش سطح رفاه افراد هر کشور باید شاخص¬های اقتصادی و اجتماعی بهبود یابند که این مهم جز در سایه رشد اقتصادی کشور میّسر نیست. بر این اساس هدف اصلی از انجام این تحقیق تاثیر بهبود بخش مالی و آزادسازی تجاری بر رشد اقتصادی در کشورهای صادر کننده نفت است. در واقع بررسی تاثیر همزمان متغیر توسعه مالی و آزادسازی تجاری بر تولید ناخالص داخلی ضروری می¬باشد. این مطالعه با استفاده از مدل پانل دیتا پویا (ogmm) صورت گرفته است. نمونه آماری استفاده شده در این پژوهش طی سالهای2 201 -5 199 برای11 کشور عضو اوپک شامل: ایران، عراق، لیبی، الجزایر، آنگولا، عربستان صعودی، امارت متحده عربی، نیجریه، اکوادور، کویت،ونزوئلا می¬باشد. با توجه به اینکه در این تحقیق تأثیر گسترش مالی به وسیله 3 متغیر عمق مالی، اعطای تسهیلات بانکی به بخش دولتی و اعطای تسهیلات بانکی به بخش خصوصی نشان داده شده است نتایج برآوردی نشان می¬دهد که افزایش عمق مالی برابر 67/0- و اعطای تسهیلات بانکی به بخش دولتی برابر 99/0- و اعطای تسهیلات بانکی به بخش خصوصی برابر 28/1 درصد بر رشد اقتصادی تاثیر گذار می¬باشد همچنین تأثیر گسترش تجاری در کشورهای عضو اوپک برابر 1/0- بر رشد اقتصادی می¬باشد بنابراین فرضیه اول تحقیق مبنی بر اثر مثبت و معنی¬دار گسترش مالی بر رشد اقتصادی تنها در مورد بخش اعطای تسهیلات بانکی به بخش خصوصی مورد تایید قرار می¬گیرد و در موارد دیگر رد می¬شود. همچنین فرضیه دوم تحقیق مبنی تاثیر مثبت و معنی¬دار گسترش تجاری بر رشد اقتصادی نیز رد می¬شود.