مقاله

بررسی تاثیر ۸ هفته تمرین استقامتی بر میزان فاکتور رشد اندوتلیال عروق و اندوستاتین سرم در موش های صحرایی

مریم نورشاهی، maryam nourshahi dept. of sports science, shahid beheshti university, tehran, iran1- دانشگاه شهید بهشتی تهران، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش مهدی هدایتی، mehdi hedayati dept. of medical sciences, endocrine research center, shahid beheshti university, tehran, iran2- دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم، مرکز تحقیقات پیش گیری و درمان چاقی جواد نعمتی، javad nemati dept. of sports science, shahid beheshti university, tehran, iran1- دانشگاه شهید بهشتی تهران، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش کمال رنجبر، kamal ranjbar dept. of sports science, boali university, hamadan, iran3- دانشگاه بو علی سینا همدان، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش میثم غلامعلی، meysam gholamali dept. of sports science, shahid beheshti university, tehran, iran1- دانشگاه شهید بهشتی تهران، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزش

چکیده

سابقه و هدف: تمرینات استقامتی موجب افزایش چگالی مویرگی عضله اسکلتی و عضله قلبی می شود، اما فرایند مولکولی افزایش چگالی مویرگی در پاسخ به فعالیت هنوز معلوم نیست. فاکتور رشد اندوتلیال عروق ( vascular endothelial growth factor, vegf ) و اندوستاتین مهم ترین فاکتورهای درگیر در فرایند آنژیوژنز می باشند. بنابراین در این مطالعه به بررسی تاثیر 8 هفته تمرین استقامتی بر میزان تغییرات پروتئین vegf و اندوستاتین سرم در موش های صحرایی پرداخته شد. مواد و روش ها: بدین منظور 20 موش صحرای نر ویستار با دامنه سنی 64±6 روزه انتخاب شدند. موش ها به طور تصادفی به دو گروه تمرینی (10= n ) و کنترل (10= n ) تقسیم شدند. فعالیت تمرینی شامل 8 هفته دویدن بر روی تردمیل بود. بعد از اتمام دوره تمرینی آزمودنی ها به وسیله گاز هالوتن بی هوش شده و از سرخرگ آئورت قلب به میزان ml 2 خون گیری به عمل آمد. تغییرات vegf و اندوستاتین سرم توسط کیت الایزا مورد اندازه گیری قرار گرفت. یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد که تمرینات استقامتی میزان vegf را افزایش و میزان اندوستاتین سرم را به طور معناداری کاهش داد (05/0 p £ ). هم چنین نسبت vegf به اندوستاتین در نتیجه سازگاری به دویدن بر روی تردمیل به طور معناداری افزایش یافت (05/0 p £ ). از طرفی دیگر نتایج نشان داد که vegf ارتباط معناداری با اندوستاتین سرم ندارد. نتیجه گیری: این یافته ها نشان داند که با سازگاری به تمرینات ورزشی، تعادل بین فاکتورهای آنژیوژنیکی و آنژیوستاتیکی به سمت فاکتورهای آنژیوژنیکی تغییر جهت می یابد. این یافته ها ممکن است بینش نوینی را در راستای فرایند مولکولی افزایش چگالی مویرگی در پاسخ به فعالیت استقامتی به وجود آورد

اسناد مشابه