تأثیر توانبخشی ریوی مبتنی بر منزل بر فعالیت روزمره زندگی مبتلایان به بیماری انسدادی مزمن ریه

زینب زینب جوکار، zeinab jokar instructor of operating room ,department of operating room, school of paramedical, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranمربی گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر،ایران فرحناز فرحناز محمدی، farahnaz mohammadi associate professor of rehabilitation&gerontological nursing, department of gerontology & nursing, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranدانشیار گروه آموزش پرستاری، عضو مرکز تحقیقات مسائل روانی سالمندان، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران،تهران،ایران حمیدرضا حمیدرضا خانکه، hamidreza khankeh associate professor of nursing, department of nursing, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranدانشیار گروه آموزش پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، تهران، ایران زینب زینب ربیعی، zeinab rabiee instructor of midwifery, department of midwifery , school of nursing and midwifery, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranمربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران سعید سعید فلاح تفتی، saeid falah tafti associate professor of internal, school of medicine. nursing and respiratory health management research center, nritdl, masih daneshvari hospital, shahid beheshti university of medical sciences, tehran ,iranدانشیار گروه داخلی، دانشکده پزشکی، رئیس مرکز تحقیقات پرستاری و مدیریت سلامت تنفس بیمارستان دکتر مسیح دانشوری، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران،ایران

چکیده

مقدمه: توانبخشی ریوی بخش مهم درمان بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه با هدف رسیدن به استقلال و حفظ حداکثر عملکرد فرد می باشد؛ زیرا این بیماری سبب بروز عوارضی همچون خستگی و به دنبال آن، کاهش فعالیت روزمره زندگی می شود. هدف: تعیین تاًثیر توانبخشی ریوی مبتنی بر منزل بر فعالیت روزمره زندگی مبتلایان به بیماری انسدادی مزمن ریه. روش: این مطالعه تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون دوگروهی روی 36 بیمار مبتلا به copd بستری در بخش های داخلی بیمارستان دکترمسیح دانشوری تهران سال 1389 به روش بلوک بندی تصادفی در دو گروه مداخله و شاهد انجام شد. برای هر یک از شرکت کنندگان گروه مداخله، 3 جلسه آموزشی یک ساعته به صورت فردی و چهره به چهره با محتوای آموزش نظری و عملی (آموزش تمرینات ورزشی شامل پیاده روی، تنفس لب غنچه ای و تمرین آن) انجام گرفت و به مدت 7 هفته پس از ترخیص در منزل ادامه داشت. ابزار پژوهش شاخص استاندارد بارتل (barthel index) بود. تحلیل داده ها توسط نرم افزار spss نسخه 5/11 با استفاده از آزمون های تی مستقل و زوجی، مجذورکای و آنالیز کوواریانس صورت گرفت. یافته ها: میانگین سنی شرکت کنندگان 5/11±5/63 سال و 3/58 درصد مرد بودند. میانگین نمره فعالیت روزمره زندگی قبل از مداخله 5/7±2/87 و گروه شاهد 1/16±5/80 بود (12/0p=). پس از مداخله، میانگین نمره فعالیت روزمره زندگی در گروه مداخله 5/4±5/95 و گروه شاهد 6/11± 8/80 بود (001/0p<) . نتیجه گیری: اجرای برنامه توانبخشی ریوی مبتنی بر منزل می تواند گامی مؤثر به منظور ارتقای فعالیت روزمره زندگی و به حداکثر رساندن استقلال بیماران مبتلا به copdباشد و برای کاهش عوارض در این بیماران استفاده شود.