بروز خشونت نسبت به پرستاران مراکز آموزشی درمانی شهر رشت

عزت پاریاد، ezat paryad department of nursing (medical-surgical), social determinants of health research center (sdhrc), school of nursing and midwifery, guilan university of medical sciences, rasht, iranگروه پرستاری (داخلی-جراحی)، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران مرضیه جهانی صیاد نویری، marzieh jahani sayad noveiry shahid beheshti hospital, guilan university of medical sciences, anzali, iranبیمارستان شهید بهشتی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، انزلی، ایران احسان کاظم نژاد لیلی، ehsan kazemnejad leili bio-statistics, social determinants of health research center, school of nursing and midwifery, guilan university of medical sciences, rasht, iranآمار حیاتی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران اعظم اکبری، azam akbari department of nursing (medical-surgical), school of nursing and midwifery, guilan university of medical sciences, rasht, iranگروه پرستاری (داخلی-جراحی)، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران عاطفه قنبری خانقاه، atefeh ghanbari khanghah depatment of nursing (medical-surgical), social determinants of health research center (sdhrc), school of nursing and midwifery, guilan university of medical science, rasht, iranگروه پرستاری(داخلی-جراحی)، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران شهناز بوراکی، shahnaz bouraki department of nursing (medical-surgical), school of nursing and midwifery, guilan university of medical sciences, rasht, iranگروه پرستاری(داخلی-جراحی)، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران

چکیده

مقدمه: خشونت در محیط کار در سراسر دنیا عامل خطر مهمی تلقی می شود .پرستاران نیز به دلیل حضور و فعالیت در مراکز درمانی و ارتباط مستقیم با بیماران و همچنین قرار گرفتن در معرض تنش های متعدد همواره در معرض انواع خشونت قرار دارند. هدف: این مطالعه با هدف تعیین میزان بروز خشونت نسبت به پرستاران شاغل در مراکز آموزشی و درمانی شهر رشت صورت گرفته است. روش کار: این مطالعه یک تحقیق مقطعی از نوع توصیفی و تحلیلی بود که جامعه آن را پرستاران شاغل در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت تشکیل می دادند و از بین آنها 442 نفر با نمونه گیری به شیوه تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار نمونه گیری پرسشنامه برگرفته از ابزار ناکرینر (nachreiner) و رحمانی بود که توسط آن میزان بروز خشونت در پرستاران شاغل در مراکز آموزشی درمانی شهر رشت مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های آمار استنباطی شامل آزمون تی مستقل و مجذور کای انجام گرفت. نتایج: یافته های این مطالعه نشان داد که1/54 درصد از کارکنان تجربه مواجهه با خشونت کلامی و 1/11 درصد تجربه خشونت فیزیکی داشته اند. خشونت کلامی اغلب از سوی همراهان بیمار و خشونت فیزیکی اکثراً از سوی بیمار بوقوع پیوسته است و در اکثریت موارد افرادی که بروز خشونت را گزارش نداده، علت آن را بی فایده بودن گزارش قلمداد نموده اند. به علاوه یافته ها نشان داد که بین سطح تحصیلات و خشونت کلامی (02/0p=) و بین وضعیت کاری(02/0p=) و تأهل(02/0p=) با خشونت فیزیکی ارتباط آماری معنی دار وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان میدهد که خشونت کلامی و فیزیکی در پرستاران شاغل در مراکز آموزشی درمانی رشت در موارد متعددی رخ داده است که به نظر می رسد جهت کاستن از وقوع ان نیاز به چاره اندیشی باشد.