رابطه نوبت های کاری پرستاران با بهره وری منابع انسانی
چکیده
مقدمه: پرستاران بیمارستان نقش اساسی در تداوم مراقبت و ارتقای سلامت دارند و بهره وری سازمان را تحت تاثیر قرار می دهند. آگاهی از دیدگاه پرستاران در مورد ارتباط نوبت کاری با بهره وری منابع انسانی زمینه افزایش بهره وری آنان را فراهم و مدیران را در دستیابی به رسالت اصلی خود یعنی بهره وری بیشتر یاری خواهد نمود. هدف: تعیین ارتباط نوبت های کاری پرستاران با بهره وری منابع انسانی در بیمارستان های دولتی شمال غرب استان گیلان روش کار: این پژوهش مقطعی از نوع توصیفی تحلیلی است جامعه پژوهش پرستاران با مدرک تحصیلی کارشناسی پرستاری و بالاتر بوده که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به تعداد 184 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای است که بررسی، روایی آن از طریق روایی محتوا با اخذ نظر اساتید رشته های علوم مدیریت و پرستاری و بررسی پایایی آن از طریق آزمون باز آزمون انجام گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمونهای توصیفی و تحلیلی (تحلیل واریانس یک طرفه و t استیودنت) درنرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: آزمون آنالیز واریانس یک طرفه نتایج نشان داد که پنج مولفه فرهنگ سازمانی، شرایط محیطی، عوامل انگیزشی، توانمند سازی و شیوه رهبری به طور معناداری تحت تاثیر نوبت کاری قرار دارند. که از بین این عوامل فرهنگ سازمانی بیشترین تاثیر بر روی بهره وری پرستاران در نوبت کاری داشته است. درتمامی عوامل (05/0p-value<)در نظر گرفته شده است. نتیجه گیری: بهره وری نیروی انسانی در نوبت صبح از سایر نوبت ها بالاتر است و نوبت در گردش، عصر کاری و نوبت شب در مراتب بعدی قرار دارند.