مقاله

جذب سیانید از محیط های آبی با استفاده از نانوذرات هیدروکسی آپاتیت مغناطیسی سنتز شده به روش هیدروترمال: مطالعه سینتیک و ثابت های تعادل

چکیده

زمینه و هدف: سیانید یک ماده سمی است که در صنایع مختلفی از قبیل استخراخ فلزات مورد استفاده قرار گرفته و از این طریق وارد محیط زیست می‏شود. روش کار: در این پژوهش نانوذرات هیدروکسی آپاتیت مغناطیسی به روش هیدروترمال سنتز شده و در جهت حذف سیانید مورد استفاده قرار گرفت. عوامل موثر در فرآیند شامل ph، غلظت اولیه سیانید، غلظت نانو ذرات هیدروکسی آپاتیت مغناطیسی و زمان تماس مورد بررسی قرار گرفت. همچنین از مدل ایزوترمی لانگمیر و فروندلیخ و مدل‏های سینتیکی شبه درجه یک، شبه درجه دو و شبه درجه یک اصلاح شده برای بیان نوع فرایند استفاده گردید. در نهایت، احیای نانو جاذب مصرف شده مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که بیشترین میزان حذف سیانید در غلظت mg/l 10 از یون سیانید، میزان g/l 8/0 از جاذب، زمان تماس 120 دقیقه و ph برابر 4 مشاهده گردید. تحت این شرایط بیش از 92 درصد یون سیانید حذف گردید. نتایج حاصل از مطالعه ایزوترمی نشان داد که روند جذب یون‏های سیانید بر روی جاذب مغناطیسی از مدل لانگمیر (998/0 r2=) تبعیت می‏کند. مشخص گردید که سینتیک واکنش حذف با ضریب رگرسیون بالا (999/0r2=) توسط مدل درجه دو کاذب توصیف می‏گردد. نتایج حاصل از احیای نانو جاذب نشان داد که با استفاده از محلول 1 نرمال سود می‏توان 70 درصد جاذب اشباع شده را احیا کرد. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق به درستی موید این مطلب است که نانو جاذب‏های مغناطیسی قابلیت بالایی در زدایش آلاینده سیانید دارند.

اسناد مشابه