رابطه کیفیت زندگی، سبک زندگی، عملکرد تحصیلی با پیشرفت تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی دانشگاه اصفهان
چکیده
مقدمه: با توجه به اهمیت پیشرفت تحصیلی دانشجویان و عوامل تاثیرگذار برآن و همچنین با در نظر گرفتن کاهش پیشرفت تحصیلی، میزان پیشبینی پذیری هریک از متغییر های کیفیت زندگی، سبک زندگی، عملکرد تحصیلی را بر پیشرفت تحصیلی در این پژوهش بررسی میگردد. روش: در یک مطالعه همبستگی، نمونه 150 نفری از دانشجویان دانشکده علوم پزشکی اصفهان در سال تحصیلی 1390-1391 که تعدادشان 657 نفر بود از طریق فرمول نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. پرسشنامهی سبک زندگی((basis-a)، عملکرد تحصیلی درتاج و پرسشنامهی کیفیت زندگی (فرم کوتاه پرسشنامهی کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی) روی نمونهی مورد نظر اجرا شد. اطلاعات خام به وسیلهی spss16و با اجرای آزمونهای توصیفی (فراوانی، شاخصهای مرکزی، شاخصهای پراکندگی) واستنباطی از جمله همبستگی، رگرسیون چند متغیره و تحلیل مسیر صورت گرفت. یافتهها: از بین مولفههای سبک زندگی سه مولفهی محتاط بودن (836/0=b)، نیاز به تایید(966/0=b) و تعلق داشتن (55/0-=b) قدرت پیشبینی، پیشرفت تحصیلی را دارند. بین کیفیت زندگی، سبک زندگی، عملکرد تحصیلی با پیشرفت تحصیلی رابطه وجود ندارد(,05/0 p<156/0=f). نتیجه گیری: در بررسی سبک زندگی و عملکرد تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در دانشجویان میتوان اینگونه برداشت کرد که کیفیت زندگی و سبک زندگی دانشجویان و عملکرد تحصیلی ارتباطی با یکدیگر ندارند و در بین مولفههای سبک زندگی تنها نیاز به تائید بودن و تعلق اجتماعی و محتاط بودن میتوانند کیفیت زندگی را تبیین کنند.