رابطه ابعاد رویکردهای مطالعه با عملکرد تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
چکیده
مقدمه: سنجش میزان پیشرفت تحصیلی و عوامل مؤثر بر آن از جمله مسائل عمده ای هستند که توجه محققان را به خود جلب کرده اند. هدف این مطالعه بررسی رابطه رویکردهای مطالعه با عمکرد تحصیلی در دانشجویان بود. روش ها: این مطالعه توصیفی - تحلیلی بر روی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی با حجم نمونه 291 نفر در سال تحصیلی 93-94 صورت گرفت. ابزارهای مورد استفاده برای سنجش رویکردهای مطالعه پرسشنامه مارتون و سلجو (1976) بود. هم چنین معدل کل دانشجویان به عنوان شاخص عملکرد تحصیلی لحاظ شد. تجزیه و تحلیل داده ها بوسیله نرم افزار آماری spss و با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون، آزمون t برای گروههای مستقل و آنالیز واریانس در سطح معنی داری (05/0>p) انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که ارتباط معنیداری بین رویکرد سطحی و عملکرد تحصیلی وجود دارد و رویکرد سطحی میتواند 6 درصد متغیر عملکرد تحصیلی را تبیین کند. ترس از شکست، نداشتن هدف، حفظ کردن مطالب بی معنی و نامربوط، قویترین پیش بینی کننده منفی عملکرد تحصیلی بودند (001/0p<، 24/0- r=). براساس یافته های پژوهش تفاوت معنی داری در میانگین نمره رویکردهای مطالعه دانشجویان برحسب سال ورود به تحصیل مشاهده شد (005/0p=). همچنین بین مقایسه رویکردهای مطالعه و جنسیت تفاوت معنیداری وجود نداشت (05/0<p). نتیجه گیری: این مطالعه نشان دهنده رویکرد سطحی به عنوان پیش بینی کننده نتایج یادگیری دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند بود. لذا کسب نمره بالا در رویکرد سطحی، نیاز به مداخله آموزشی تربیتی دانشجویان و کارگاههای توانمندسازی برای اساتید در جهت استفاده بهتر از رویکردهای مطالعه به منظور بهبود عملکرد تحصیلی دانشجویان را محرز می سازد.