مقایسه اثر آنتی اکسیدانتی برگ گیاه بادرنجبویه (melissa officinalis) با ویتامین «ث» بر اختلالات یادگیری ناشی از استات سرب در رت
چکیده
مقدمه و هدف: اکسیدانت ها دارای اثرات مخربی بر یادگیری و حافظه هستند. سرب نیز به واسطه ایجاد استرس اکسیداتیو دارای اثرات مشابهی است. هدف از اجرای مطالعه حاضر، بررسی و مقایسه اثرات آنتی اکسیدانتی بالقوه بادرنجبویه با اثرات آنتی اکسیدانتی ویتامین ث بر اختلالات یادگیری ناشی از تجویز استات سرب در دوره جنینی و شیرخوارگی است. مواد و روش کار: پانزده رت نژاد ویستار آمیزش یافته به یک گروه کنترل و چهار گروه آزمایشی شامل: بادرنجبویه (5/1درصد)، سرب (2/0درصد)، بادرنجبویه+سرب و ویتامین ث+سرب (کنترل مثبت) تقسیم شدند. تجویز بادرنجبویه به همراه جیره غذایی و سرب و ویتامین ث از طریق آب آشامیدنی صورت گرفت. تیمار از روز هفت حاملگی شروع و طی دوران بارداری و شیرخوارگی نوزادان ادامه داشت. پس از آن و زمانی که زاده ها به سن چهار ماهگی رسیدند، از زاده های متعلق به هر مادر دو رت نر انتخاب و قابلیت یادگیری و دوام آن به وسیله ماز t چندواحدی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج به دست آمده نشان داد که اگرچه در مقایسه با سایر گروه ها، میزان یادگیری و دوام آن در گروه کنترل منفی (سرب) به طور چشمگیری کاهش می یابد (05/0 p <)، اما بین گروههای کنترل، کنترل مثبت و گروه های آزمایشی تفاوت معناداری وجود ندارد. نتیجه گیری: از آنجا که گروه بادرنجبویه+ سرب تفاوت معناداری با گروه سرب+ ویتامین ث ندارد و بادرنجبویه اثرات مشابه با ویتامین ث را نشان داد، می توان از آن به عنوان یک آنتی اکسیدانت طبیعی نام برد.