بررسی اثر آگونیست -آدرنرژیکی ایزوپروترنول بر بیان mir-۸۸۶-۳p و mir-۲۳a در سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسان
چکیده
زمینه و هدف: تاکنون در مطالعات مختلفی بهبررسی موبیلیزاسیون سلولهای بنیادی خونساز بهمنظور پیوند و اهمیت سیگنالهای -آدرنرژیکی در القای این فرآیند، پرداخته شده است. با این وجود، اطلاعات کمی درباره نحوه اثر این سیگنالها در موبیلیزاسیون سلولهای بنیادی خونساز، موجوداست. کموکاین sdf-1 که توسط سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسان تولیدمیگردد، در روند موبیلیزاسیون سلولهای بنیادی خونساز، نقش کلیدی ایفا میکند. همچنین مشخص شده که mir-886-3p و mir-23a در تنظیم بیان sdf-1 در سلولهای مذکور، موثراند. در این تحقیق بهمنظور بررسی نقش mir-886-3p و mir-23a در فرآیند موبیلیزاسیون، میزان بیان کمی هردو mirna مذکور در طی تیمار سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسان با آگونیست - آدرنرژیکی ایزوپروترنول، مورد ارزیابی قرار گرفت. روش بررسی: سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسان جداسازی و کشت شده و پس از تایید فلوسیتومتری، تحت تیمار پیوسته با 100 میکرومولار ایزوپروترنول قرارگرفتند. استخراج rna total در ساعات 12 و 48 تیمار و همچنین از سلولهای بنیادی مزانشیمی تیمار نشده بهعنوان کنترل، انجام گرفت. بیان کمی mir-886-3p و mir-23a با روش quantitative reverse transcriptase pcr سنجیده شد. یافتهها: بیان mir-886-3p در ساعات 12 و 48 تیمار افزایش داشت که در هر دو حالت، این اختلاف به لحاظ آماری معنیدار بود (p<0/05). بیان mir-23a نیز در طی تیمار سلولهای بنیادی مزانشیمی با ایزوپروترنول در ساعت 12 تیمار نسبت بهحالت کنترل کاهش یافته و سپس در ساعت 48 پس از تیمار، افزایشی معنیدار را نشان داد (p<0/05). نتیجهگیری: ایزوپروترنول بیان mir-886-3p را در سلولهای بنیادی مزانشیمی انسان، القا میکند. mir-23a نیز علیرغم کاهشی اولیه، تحت اثر القایی ایزوپروترنول قرار گرفته و لذا هر دو mirna مذکور میتوانند، از عوامل دخیل در موبیلیزاسیون باشند.