مقاله

مطالعه ی اثرات سایتوتوکسیک نانو دی اکسید تیتانیوم بر رشد و نمو جوانه ی اندام حرکتی جلویی جنین موش نژاد nmri در شرایط in vivo

چکیده

زمینه و هدف: با توجه به اینکه نانو دی اکسید تیتانیوم در موادی مانند کرم های ضد آفتاب و شوینده ها ممکن است مورد استفاده مادران باردار قرار گیرد و نیز تا به حال تحقیقی در مورد استفاده این ماده و اثرات آن بر روی اندام حرکتی جنین انجام نشده است، لذا هدف از این کار تحقیقاتی بررسی اثر tio2 بر روی جوانه ی اندام حرکتی جلویی می باشد. روش بررسی: در این روش، پنج گروه از جوانه های اندام حرکتی جلویی شامل گروه های کنترل، شم و گروه های تجربی 1 (دز 30) تجربی 2 (دز 150) و تجربی 3 (دز 500) مورد بررسی قرار گرفتند. در روز 11 بارداری، گروه کنترل بدون تاثیر tio2، گروه شم با تزریق آب مقطر دیونایز به عنوان حلال tio2 و گروه های تجربی با تزریق دوزهای 30،150و500 میلی گرم/ کیلوگرم وزن موش از tio2 با قطر nm 10 مورد بررسی قرار گرفتند. سپس در روز 15 بارداری، جنین ها از بدن مادر خارج و جوانه های اندام حرکتی جلویی آن ها جدا گردید. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان دهنده ی تغییرات معنی داری در اندام حرکتی جلویی بودند که دزهای 30 و150 میلی گرم/ کیلوگرم افزایش معنی داری در طول کل اندام، ضخامت پوست، تعداد سلول های مزانشیم انگشت و کندروسیت دژنره شده ساعد و کاهش معنی داری در تعداد سلول های کندروسیت در حال تکثیر بازو، سلول های مزانشیم کف و مچ دست، سلول های مزانشیمی در حال تقسیم میتوز وگلبول قرمز خون انگشت داشتند و دوز 500 میلی گرم/ کیلوگرم کاهش معنی داری در طول کل اندام، ضخامت پوست ساعد، تعداد سلول های کندروسیت در حال تکثیر بازو، گلبول قرمز خون انگشت و سلول های مزانشیم کف و مچ دست داشت. نتیجه گیری: این یافته ها نشان دهنده ی اثرات سایتوتوکسیک کاهنده و افزاینده ی نانو ذرات tio2 بر رشد جوانه های اندام حرکتی جلویی در جنین موش سوری در شرایط in vivo است.

اسناد مشابه