اثر محلول پاشی روی بر عملکرد کمی و کیفی گندم در شرایط کمبود آب
چکیده
به منظور بررسی اثر محلولپاشی سولفات روی برعملکرد کمی و کیفی گندم در شرایط کمبود آب، آزمایشی در سالهای زراعی 1388 و 1389 به صورت اسپیلت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. کرتهای اصلی شامل شرایط رطوبتی مختلف از قبیل آبیاری معمول، تنش رطوبتی انتهای فصل رشد با قطع آبیاری از زمان گردهافشانی تا انتهای رشد و تنش رطوبتی انتهای فصل رشد با قطع آبیاری از زمان شیری تا انتهای رشد و کرتهای فرعی شامل سه ژنوتیپ گندم مهدوی، شیراز و پیشتاز و سه غلظت مختلف (0، 5/2 و 5 میلیگرم بر کیلوگرم) سولفات روی بودند. نتایج آزمایش نشان داد که با افزایش شدت تنش رطوبتی، عملکرد دانه، مقدار ماده خشک و شاخص برداشت کاهش و پروتئین دانه افزایش یافت. اگر چه با افزایش تنش رطوبتی، عملکرد دانه در همه رقمها کاهش نشان داد، اما با قطع آب در مرحله گرده افشانی، رقم پیشتاز با 6107 کیلوگرم در هکتار حداکثر عملکرد دانه را نشان داد و در شرایط آبیاری کامل همه رقمها به ویژه رقم مهدوی عملکرد بالایی داشت. نتایج مقایسه میانگینها نشان داد که کاربرد سولفات روی تأثیر مثبت معنیداری روی اکثر صفات داشت، بهطوریکه مصرف سولفات روی به میزان 5/2 میلیگرم بر کیلوگرم در شرایط آبیاری کامل باعث افزایش 27 درصدی عملکرد دانه شد. همچنین با مصرف سولفات روی، غلظت روی در دانه به طور معنیداری افزایش یافت.