مطالعه اثر محلول پاشی روی برعملکرد کمی و کیفی گندم در شرایط کمبود آب
چکیده
به منظور بررسی اثر محلولپاشی سولفات روی برعملکرد کمی و کیفی گندم در شرایط کمبود آب، آزمایشی در سالهای زراعی 1388 و 1389 به صورت اسپیلت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. فاکتور اصلی شامل شرایط رطوبتی مختلف از قبیل آبیاری معمول، تنش رطوبتی انتهای فصل رشد با قطع آبیاری از زمان گردهافشانی تا انتهای رشد و تنش رطوبتی انتهای فصل رشد با قطع آبیاری از زمان شیری تا انتهای رشد و فاکتورهای فرعی شامل سه ژنوتیپ گندم شامل مهدوی، شیراز و پیشتاز و سه غلظت مختلف 0، 5/2 و 5 میلیگرم بر کیلوگرم سولفات روی بودند. نتایج این آزمایش نشان دادکه با افزایش شدت تنش رطوبتی، عملکرد دانه، مقدار ماده خشک و شاخص برداشت کاهش یافته و مقدار پروتیین دانه افزایش یافت. با افزایش تنش رطوبتی، عملکرد دانه در همه رقمها کاهش نشان داد، اما ملاحظه شد که با قطع آب در مرحله گردهافشانی، رقم پیشتاز حداکثر عملکرد دانه را نشان داد (6107 کیلوگرم در هکتار). در شرایط آبیاری کامل، همه رقمها بهویژه رقم مهدوی عملکرد بالایی داشت. نتایج مقایسه میانگینها نشان داد که کاربرد سولفات روی اثر مثبت معنیداری روی اکثر صفات داشت، بهطوریکه مصرف سولفات روی به میزان 5/2 میلیگرم بر کیلوگرم در شرایط آبیاری کامل باعث افزایش 27 درصدی عملکرد دانه شد. همچنین با مصرف سولفات روی، غلظت روی در دانه به طور معنیداری افزایش یافت.