مقاله

ارتباط پلی مورفیسم ۱۳۷g/c ژن اینترلوکین ۱۸ با خطر ابتلا به بیماری رینیت آلرژیک

شهین رمازی، ramazi sh حمیدرضا خضرایی، khazraei hr شهرکرد، بیمارستان کاشانی، بخش گوش و حلق و بینی، تلفن و نمابر 32264825-038 مجید متولی باشی، motovalibashi m الهام ایزی، iziy e مرتضی هاشم زاده چالشتری، hashemzade chaleshtori m مرضیه ابوالحسنی، abolhassani m

چکیده

زمینه و هدف : ژن اینترلوکین 18 (il-18) که بر روی کروموزوم 11 قرار دارد؛ به عنوان یکی از عوامل خطر بیماری های آلرژیک شناخته شده است. این ژن عضو خانواده اینترلوکین 1 بوده که به عنوان یک عامل القاکننده ترشح اینترفورن گاما (ifn-γ) نیز شناخته می شود. همچنین il-18 به وسیله تولید ige توسط القای سنتز il-4 و il-13 در ماست سل ها، بازوفیل ها و ائوزینوفیل ها سبب بروز واکنش های وابسته به سلول های t کمکی نوع ii و در نتیجه بروز واکنش های آلرژیک می گردد. این مطالعه به منظور تعیین ارتباط پلی مورفیسم -137g/c در پروموتر ژن اینترلوکین 18 با بیماری رینیت آلرژیک انجام شد. روش بررسی : این مطالعه موردی - شاهدی روی 293 بیمار مبتلا به رینیت آلرژیک و 218 فرد سالم در استان چهار محال و بختیاری انجام شد. پس از استخراج dna ژنومی نمونه های خون، اختلاف فراوانی پلی مورفیسم ژن اینترلوکین 18 در ناحیه -137g/c به روش rcr–rflp انجام گردید. یافته ها : فراوانی ژنوتیپ های gg، gc و cc در گروه مورد به ترتیب 64.2 ، 32.1 و 3.7 و در گروه شاهد به ترتیب 60.1 ، 35.5 و 4.4 تعیین شد که اختلاف آماری معنی داری نداشتند. نتیجه گیری : پلی مورفیسم -137g/c پروموتر ژن اینترلوکین 18 در بروز بیماری رینیت آلرژیک موثر نبود.

اسناد مشابه