ارتباط سطح سرمی تروپونین قلبی t و i با هیپرتروفی و اختلال عملکرد سیستولیک بطن چپ بیماران همودیالیزی
چکیده
زمینه و هدف : بیماری های قلبی - عروقی شایع ترین علت مرگ و میر در بیماران همودیالیزی محسوب می شوند. هایپرتروفی و کاهش عملکرد سیستولیک بطن چپ از عوامل مهم پیش بینی کننده ناتوانی و مرگ و میر قلبی - عروقی در این بیماران است. این مطالعه به منظور تعیین رابطه سطح سرمی تروپونین قلبی t و i با هایپرتروفی و کاهش عملکرد سیستولیک بطن چپ بیماران همودیالیزی انجام شد. روش بررسی : این مطالعه مورد – شاهدی روی 56 بیمار همودیالیزی براساس یافته های اکوکاردیوگرافی در دو گروه با هایپرتروفی بطن چپ (35 نفر) و بدون هایپرتروفی بطن چپ (21 نفر) در مراکز آموزشی - درمانی امام خمینی (ره) و فاطمه الزهرا (س) ساری انجام شد. سطح سرمی تروپونین قلبی t و i بیماران توسط نسل سوم کیت های elecys 2010 به روش electro chemiluminscence immune assey مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها : بیماران با هایپرتروفی بطن چپ به طور معنی داری سطوح سرمی بالاتری از تروپونین قلبی t (نانوگرم بر میلی لیتر) (0.12±.099) را در مقایسه با بیماران بدون هایپرتروفی بطن چپ (0.05±0.37) نشان دادند (p<0.05). همچنین مقادیر تروپونین قلبی i گروه مورد (0.09±0.17) در مقایسه با گروه شاهد (0.09±0.13) بالاتر بود (p<0.05). بین سطح سرمی تروپونین قلبی t و i با کاهش عملکرد سیستولیک بطن چپ ارتباط آماری معنی داری یافت نشد. نتیجه گیری : سطح سرمی تروپونین قلبی t و i به عنوان شاخص کاهش عملکرد سیستولیک بیماران همودیالیزی کاربرد ندارد.