تأثیر تمرین های تقویتی بر تونیسیته تشدید شده عضلانی در بیماران همی پارزی مزمن ناشی از سکته مغزی
چکیده
خلاصه سابقه و هدف: یکی از علل عمده مرگ و ناتوانی در تمام جوامع، سکته مغزی است و شایع ترین عارضه ناشی از سکته مغزی همی پلژی یا همی پارزی است. هدف از این مطالعه، تعیین اختلال های تونیسیته عضلات چهار سر و گاستروسولئوس بیماران همی پارزی و تأثیر پروتکل تمرین های تقویتی در درمان این اختلال ها با توجه به نظرات انتقادی در خصوص این تمرین ها بود.مواد و روش ها: 34 بیمار همی پارزی ثانویه به سکته مغزی با میانگین سنی 2/6±4/52 سال از طریق نمونه گیری در دسترس، مورد مطالعه قرار گرفتند. بیمارانی انتخاب شدند که حداقل 12 ماه از زمان شروع سکته مغزی آن ها گذشته باشد. بیماران به صورت تصادفی در یکی از دوگروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. تونیسیته عضلانی با مقیاس تغییر یافته اشورث و قدرت عضلانی با دینامومتر قبل و بعد از 12 جلسه درمان اندازه گیری گردید. گروه مورد، پروتکل تمرین های عملکردی، تعادلی و تقویتی را دریافت کرد. به گروه کنترل پروتکل تمرین های عملکردی و تعادلی داده شد. از آزمون های t مستقل، tزوج، من ویتنی و ویلکاکسون برای مقایسه نتایج قبل و بعد درمان استفاده گردید.یافته ها: کاهش تونیسیته عضله چهار سر فقط در گروه مورد (0001/0p