نقش باورهای امید و خوش بینی در پیش بینی انگیزش تحصیلی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه فردوسی و علوم پزشکی مشهد
چکیده
مقدمه: از آنجایی که انگیزش، موتور حرکت دهنده انسان است، شناسایی زیربناهای آن به خصوص در حیطه های تحصیلی و آموزشگاهی به منظور رشد و پیشرفت جامعه مهم و ارزشمند می باشد. هدف اصلی از پژوهش حاضر بررسی نقش باورهای امید و خوش بینی در پیش بینی انگیزش تحصیلی دانشجویان است. روش ها: در این مطالعه توصیفی جامعه ی آماری دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه فردوسی و علوم پزشکی مشهد در سال تحصیلی 91-1390 بودند، که تعداد 350 نفر از آنان به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند (218 نفر از دانشگاه فردوسی و 132 نفر از دانشگاه علوم پزشکی). برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ی امید اسنایدر و مقیاس انگیزش تحصیلی والرند و پرسشنامه خوش بینی شییر و کارور استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و تحلیل واریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین تمام متغیرهای پژوهش همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد: همبستگی انگیزش و تفکر عامل (01/0, p p، 780/33=(225/3)f). آزمون معناداری ضرایب رگرسیون نیز نشان می دهد که تفکر راهبردی (05/0>p، 173/2=t) و تفکر عامل (0. 05>p، 326/5=t) به لحاظ آماری ارتباط معناداری دارد، اما ضریب رگرسیون خوش بینی به لحاظ آماری معنادار نبود. بین دو گروه دختر و پسر تنها در متغیر انگیزه تحصیلی تفاوت معناداری دیده شد و بین دو دانشگاه در هیچ یک از متغیرها تفاوت معناداری دیده نشد. نتیجه گیری: مطابق نتایج به دست آمده امید متغیری است که با انگیزش تحصیلی رابطه دارد و در موقعیت های تحصیلی باید بر آن تأکید گردد.