نقش جهت گیری اهداف پیشرفت و خودتنظیم گری در پیش بینی عملکرد تحصیلی دانشجویان

بهمن کرد، bahman kord () instructor, department of psychology, school of human sciences, mahabad islamic azad university, mahabad, iran. e-mail: kord_b@yahoo.comبهمن کُرد، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد، ایران. kord_b@yahoo.com حسن پاشا شریفی، hassan pasha sharifi associate professor, department of psychology, school of psychology, rudehen islamic azad university, tehran, iran. e-mail: hpsh@yahoo.comدکتر حسن پاشا شریفی (دانشیار)، گروه روان شناسی، دانشکده روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران. (hpsh@yahoo.com)؛ مالک میر هاشمی، malek mirhashemi assistant professor, department department of psychology, school of psychology, rudehen islamic azad university, tehran, iran. e-mail: malekfd@yahoo.comدکتر مالک میرهاشمی (استادیار)، گروه روان شناسی، دانشکده روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران. (malekfd@yahoo.com)

چکیده

مقدمه: عوامل محیطی، ویژگی های انگیزشی و راهبردهای شناختی در عملکرد تحصیلی دانشجویان نقش بسزایی دارند. هدف اساسی این مطالعه بررسی نقش جهت گیری های اهداف پیشرفت و خودتنظیم گری با عملکرد تحصیلی دانشجویان دختر و پسر بود. روش ها: این مطالعه بر مبنای مفروضه های تحقیقات همبستگی انجام شد. نمونه مشتمل بر280 دانشجوی پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد در سال تحصیلی 91-90 بود که به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. متغیرهای پیش بین عبارت بودند از جهت گیری اهداف پیشرفت و راهبردهای خودتنظیم گری و عملکرد تحصیلی متغیر ملاک بود. ابزارهای اندازه گیری شامل چک لیست جمعیت شناختی، پرسشنامه های جهت گیری اهداف پیشرفت، راهبردهای خودتنظیم گری و معدل عملکرد تحصیلی دانشجویان بودند. نتایج: ماتریس همبستگی متغیرهای پژوهش نشان داد بالاترین میزان همبستگی به ترتیب میان متغیرهای خودتنظیم گری با عملکرد تحصیلی و جهت گیری تسلطی با جهت گیری عملکرد- گرایش؛ خودتنظیم گری با جهت گیری عملکرد-گرایش است. نمودار مسیرها نشان داد که خودتنظیم گری روی عملکرد تحصیلی اثر مستقیم مثبت و معنادار دارد و اثر مستقیم جهت گیری عملکرد-گرایش روی عملکرد تحصیلی منفی و معنادار بود. سرانجام، اثر جهت گیری تسلطی بر روی عملکرد تحصیلی مثبت و معناداری بود. نتیجه گیری: طبق یافته ها، خودتنظیم گری نقش واسطه گری معناداری بین عامل های انگیزشی و عملکرد تحصیلی دانشجویان پرستاری و مامایی ایفا می نماید. بین جهت گیری عملکرد- گرایش و جهت گیری تسلطی با خودتنظیم گری رابطه ای مستقیم و معنادار برقرار است.