عوامل مؤثر در آموزش بالینی اثربخش از دیدگاه مدرسان و دانشجویان دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

علیرضا طاهری، alireza taheri .() instructor, rehabilitation school, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran. email: taheri@rehab.mui.ac.irعلیرضا طاهری (مربی)، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. taheri@rehab.mui.ac.ir سعید فرقانی، saeed forghani assistant professor, rehabilitation school, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran.، email: saeed_forghany@yahoo.co.ukسعید فرقانی) استادیار)، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. (saeed_forghany@yahoo.co.uk)؛ شهلا عطاپور، shahla atapour education, rehabilitation school, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran. email: shahla_134111@yahoo.comشهلا عطاپور، کارشناس، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.(shahla_134111@ yahoo.com)؛ اکبر حسن زاده، akbar hasanzadeh instructor, rehabilitation school, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran. email: hassanzadeh2000@yahoo.comکبر حسن زاده (مربی)، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. (hassanzadeh2000@yahoo.com)

چکیده

مقدمه: در هر فرآیند آموزشی، یادگیری و یاددهی به هم وابسته هستند بنابراین، اثربخشی باید از هر دو دیدگاه دانشجو و مدرس بررسی گردد تا از طریق نزدیک کردن دیدگاه ها بتوان به آموزش و یادگیری مؤثرتر و بهتری دست یافت. این مطالعه با هدف بررسی عوامل مرتبط با آموزش بالینی اثربخش از دیدگاه مدرسان و دانشجویان دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شده است. روش ها: در این مطالعه توصیفی مقطعی، جامعه پژوهش شامل مدرسان و دانشجویان سال آخر دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان هستند. که به صورت سرشماری 28 عضو هیأت علمی، مربی و 118 دانشجو وارد مطالعه شدند. ابزار گرداوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته شامل دو بخش اطلاعات دموگرافیک و عوامل مرتبط با آموزش بالینی شامل پنج حیطه کلی خصوصیات فردی فراگیر، خصوصیات فردی مدرس بالین، شرایط محیط بالین، برنامه ریزی آموزشی و ارزشیابی بالینی بود که 32 سؤال این قسمت بر مبنای مقیاس لیکرت رتبه بندی و به صـورت نامطلوب تا مطلوب و به ترتیب بـا امتیازهـای 0 تـا 4 امتیازبنـدی گردید. از آزمون های توصیفی و t مستقل و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر استفاده شد. نتایج: مقایسه میـانگین مجموع امتیـاز داده شـده به پنج حیطه مورد مطالعه در هر یک ار گروه های مدرسان) و دانشجویان، نشان داد که در هر دو گروه، حیطه خصوصیات فردی مدرس بالینی (04/3±74/0) و خصوصیات فردی فراگیر (96/2±67/0) بالا تر از سایر حیطه هاست. مقایسه دیدگاه مدرسان و دانشجویان نشان داد که اختلاف میانگین نمراتدر حیطه های شرایط محیط بالینی و ارزشیابی بالینی تفاوت معناداری دارد(05/0p<) بدین نحو که در هر دو حیطه میانگین مجموع امتیازات دانشجویان بیشتراز مدرسان بود، شرایط محیط بالینی (49/2±14/1 در مقایسه با 90/1±8/0) و ارزشیابی بالینی (56/2±09/1 در مقایسه با 99/1±98/0). نتیجه گیری: دو حیطه خــصوصیات فــردی مــدرس بالین و خــصوصیات فــردی فراگیــر و نسبت به سایر حیطه ها تاثیر گذاری بیشتری بر آموزش بالینی دانشجویان توانبخشی دارند. لذا مورد توجه قرار دادن و تقویت ویژگی های فـردی مدرسان و فراگیــران، تدوین و بازنگری برنامه آموزشی نظام مند، ایجاد محیط مناسب بالینی از بعد امکانات و تجهیـز ات و کارکنـان و ارزشـیابی منظم و دقیق کارورزی و انعکاس به مسؤولین آموزشی می تواند اهمیت بسزایی در اثر بخشی آموزش بالینی داشته باشد.