مقاله

نگرش و عملکرد اعضای هیأت علمی نسبت به پیاده سازی نظام آموزش مجازی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد

علی وفایی نجار، ali vafaee najar assistant professor, center for health sciences research, school of health, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranحسین ابراهیمی پور (استادیار)، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. مریم محمدی، maryam mohammadi msc student of health education, department of health and management, school of health, mashhad university of medical, sciences, mashhad, iranعلی وفایی نجار (استادیار)، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران بهروز خیابانی تنها، behrooz khiabani bsc in public health, school of health, mashhad university of medical, sciences, mashhad,iranمریم محمدی، کارشناس ارشد آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران حسین ابراهیمی پور، hossein ibrahimpour (*)assistant professor, center for health sciences research, school of health, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranبهروز خیابانی تنها، کارشناس بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

چکیده

مقدمه: در حال حاضر بسیاری از دانشگاه های کشور آموزش مجازی را شروع نموده اند اما آموزش مجازی در دانشگاه های علوم پزشکی موضوعی نوپا است. لذا این پژوهش با هدف بررسی نگرش و عملکرد اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد نسبت به آموزش مجازی انجام شده است. روش ها: مطالعه حاضر توصیفی و از نوع مقطعی است که در سال 1388 انجام شده است. جامعه پژوهش شامل کلیه اعضای هیأت علمی دانشکده های دانشگاه (360 نفر) بوده و حجم نمونه 86 نفر بوده که به روش طبقه ای و تصادفی ساده انتخاب شده اند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه و داده ها به صورت میدانی گردآوری شده و در نهایت با استفاده از نرم افزار spss مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج: 65 درصد نمونه مرد و 35 درصد زن بوده اند. 5/46 درصد سابقه فعالیت آموزشی کمتر از 5 سال و 5/39 درصد سابقه بالای 10 سال داشته اند. به صورت کلی 7/90 درصد افراد مورد پژوهش با پیاده سازی آموزش مجازی موافق، 7/4 درصد کاملاً موافق و 7/4 درصد هم کاملاً مخالف بوده اند. همچنین تاکنون 5/46 درصد افراد در تولید محتوای الکترونیکی مشارکت داشته و 9/34 درصد از آموزش مجازی در تدریس خود استفاده نموده اند. یافته ها در خصوص شیوه های مورد استفاده جهت تدریس نشان می دهد که این افراد بیشتر از روش سخنرانی (3/1±72/3) و بحث گروهی (07/1±47/3) استفاده کرده اند. نتیجه گیری: با توجه به نگرش مثبت و عملکرد اعضای هیأت علمی در مورد نظام آموزش مجازی پیشنهاد می گردد زمینه لازم جهت طراحی و حرکت به سمت اجرای نظام آموزش مجازی در آموزش های رسمی دانشگاه علوم پزشکی فراهم گردد.

اسناد مشابه