نقش واسطهای مشکلات درونیسازی در رابطه ناگویی هیجانی و مشکلات برونیسازی
چکیده
هدف این پژوهش آزمون دو مدل واسطهگری نسبی و کامل مشکلات درونیسازی بین ناگویی هیجانی و مشکلات برونیسازی در دختران نوجوان بود. به این منظور 297 دانش‌آموز دختر در مقطع دبیرستان از مناطق تهران به روش نمونه‌برداری خوشه‌ای انتخاب و با مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی، پارکر و تیلور، 1994) و مقیاس خودگزارشدهی مشکلات رفتاری کودک و نوجوان (آشنباخ، 1991) ارزیابی شدند. دادهها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد که مدل واسطهگری کامل مشکلات درونیسازی در رابطه بین ناگویی خلقی با مشکلات برونیسازی با دادهها برازش مطلوب دارد. همچنین نتایج نشان داد که رابطه ناگویی خلقی مشکلات درونیسازی و رابطه مشکلات درونیسازی و مشکلات برونیسازی مثبت معنادار بود. تفسیر این نتایج به این معناست که ناگویی هیجانی فقط در افرادی به مشکلات برونیسازی تبدیل میشود که در آنها مشکلاتی نظیر اضطراب، افسردگی، کنارهگیری و شکایتهای جسمانی پدید آورد.