بررسی تأثیر بازیدرمانی برکاهش اختلالاترفتاری دانش آموزان آزاردیده جسمانی- هیجانی ۱۲-۹ ساله شهر تهران
چکیده
این پژوهش بهمنظور بررسی تأثیر بازیدرمانی برکاهش اختلالاترفتاری دانشآموزان آزاردیدهجسمانی- هیجانی١۲-۹ ساله شهر تهران و به صورت نیمه آزمایشگاهی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام شده، پرداخته است. به اینمنظور از بینکلیه دانشآموزان آزار دیده جسمانی- هیجانی١٢-٩ ساله ساکن در مؤسسه های حمایتی مربوط شهر تهران با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس٢۴ دانشآموز به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (12n=) و کنترل (12n=) جایگزین شدند و سپس گروه آزمایش به مدت 10 جلسه برنامه بازی درمانی را به صورت هفته ای دو جلسه 45 دقیقه ای دریافت نمودندکه 5 جلسه آن بهصورت انفرادی و 5 جلسه به شکلگروهی انجام گرفت. پس از پایان برنامه بازی درمانی از هر دو گروه، پس آزمون به عمل آمد. ابزار گردآوریدادهها در این پژوهش پرسشنامهاختلالرفتاریآخنباخ فرمسیاهه رفتاری کودک (cbcl) بود و به علت برقرار نبودن مفروضه مبتنی بر نرمال بودن توزیع، برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش آمار ناپارامتریک u من ویتنی استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که بازی درمانی اضطراب/ افسردگی دانش آموزان آزار دیده جسمانی- هیجانی را کاهش می دهد. اما اختلالات رفتاری، پرخاشگری، گوشهگیری/ افسردگی و مشکلات توجه دانش آموزان آزاردیده جسمانی- هیجانی را کاهش نمی دهد و با اینکه بازی درمانی تأثیرگذار بوده است و درون گروه باعث کاهش این اختلالات شده است اما این تأثیر به اندازه ای نبوده که تفاوت بین گروهها از لحاظ آماری معنادار شود.