ارتباط کیفیت زندگی کاری و استرس شغلی در کارکنان سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران استان همدان
چکیده
اهداف: کیفیت زندگی کاری عاملی جهت ارتقاء بهره وری و رضایتمندی کارکنان و استرس شغلی واکنشی در نتیجه تغییرات و نیازهای زندگی کاری است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط کیفیت زندگی کاری و استرس شغلی در کارکنان سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران شهر همدان انجام شده است. روش ها: مطالعه از نوع توصیفی مقطعی است. با سرشماری، تمامی کارکنان شاغل سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها توسط دو پرسشنامه استاندارد «تعیین کیفیت زندگی کاری» و «طبقه بندی میزان استرس» گردآوری شد. جهت آزمون فرضیات از ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن و آزمون t-test استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد سطح کیفیت زندگی کاری کارکنان در حد متوسط بود و بین کیفیت زندگی کاری با تحصیلات کارکنان (031/0= p) و بین کیفیت زندگی کاری با سابقه کار کارکنان (024/0=p) همبستگی مثبت و معنی داری وجود داشت. ضمناً بر اساس آزمون همبستگی پیرسون، ارتباط معنی داری بین نمره میانگین کیفیت زندگی کاری و میانگین استرس افراد به دست آمد (004/0=p). نتیجه گیری: بر اساس نتایج، هر قدر کیفیت زندگی کاری کارکنان بیشتر شود، استرس کمتری را تجربه مینمایند. مدیران باید توجه بیشتری به کیفیت زندگی کارکنان خود داشته باشند. استفاده از برنامه های کاری، راه های ارتباطی باز و مشارکت کارکنان در تصمیم گیری های شغلی سازمان از راه های ارتقاء کیفیت و کاهش استرس است.