مقالهمقایسه میزان استرس شغلی در رانندگان نظامی و غیرنظامی شهر تهران
زهرا حاجی امینی، hajiamini z. «faculty of nursing» & «behavioral sciences research center», baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iran«دانشکده پرستاری» و «مرکز تحقیقات علوم رفتاری»، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)، تهران، ایران ضرغام چراغعلی پور، cheraghalipour z. faculty of nursing, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iranدانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (baqiyatallah university of medical sciences) اسفندیار آزاد مرزآبادی، azad marzabadi e. behavioral sciences research center, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iranمرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (baqiyatallah university of medical sciences) عباس عبادی، ebadi a. faculty of nursing, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iranدانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (baqiyatallah university of medical sciences) علی نوروزی کوشالی، norouzi koushali a. faculty of nursing, baqiyatallah university of medical sciences, tehran, iranدانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (baqiyatallah university of medical sciences)
چکیده
اهداف: استرس شغلی امروزه به مساله ای شایع و پرهزینه در محیط های کاری تبدیل شده است. در شغل رانندگی به خاطر ماهیت کار و محیط، استرس با شدت بالاتری دیده می شود. این مطالعه با هدف مقایسه میزان استرس شغلی در رانندگان نظامی و غیرنظامی شهر تهران انجام شد. روش ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در بهمن ماه سال 1388 روی 202 راننده شاغل در مناطق منتخب شهرداری و مراکز نظامی شهر تهران که به روش نمونه گیری با تخصیص متناسب انتخاب شدند، انجام شد. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه استرس شغلی اُسیپو استفاده شد. داده ها به کمک نرم افزار spss 15 و آمار توصیفی و آزمون مجذور کای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: میانگین سنی در رانندگان نظامی 8.63±43.28 و غیرنظامی 8.78±40.49 بود. میزان استرس شغلی در دو گروه در دو حیطه بی کفایتی و محدوده نقش اختلاف معنی دار نشان داد (0.05>p )، ولی در نمره کلی استرس شغلی اختلاف معنی دار آماری به دست نیامد. نتیجه گیری: میزان استرس شغلی در بعضی از حیطه ها در هر دو گروه رانندگان نظامی و غیرنظامی، متوسط و حتی شدید است، ولی نمره کلی استرس در دو گروه تفاوت معنی داری ندارد. لازم است مطالعات بیشتری در این زمینه صورت گیرد تا از میزان بروز استرس و پیامدهای آن کاسته شود.