مدل سازی پاسخ ریحان (ocimum basilicum l.) به تنش های توأمان شوری و کمبود نیتروژن
مهدی سرائی تبریزی، m. sarai tabrizi 1. dept. of water eng., college of agric. and natur. resour., tehran sci. and res. branch, islamic azad univ., tehran, iran.1. گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات مهدی همایی، m. homaee 2. dept. of soil sci., tarbiat modares univ.; tehran, iran.2. گروه خاک شناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس حسین بابازاده، h. babazadeh 1. dept. of water eng., college of agric. and natur. resour., tehran sci. and res. branch, islamic azad univ., tehran, iran.1. گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فریدون کاوه، f. kaveh 1. dept. of water eng., college of agric. and natur. resour., tehran sci. and res. branch, islamic azad univ., tehran, iran.1. گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات مسعود پارسی نژاد، m. parsinejad 3. dept. of irrigation & reclamation eng., faculty of agric. eng. & technol., college of agric. & natur. resour., univ. of tehran, karaj, iran.3.گروه مهندسی آبیاری و آبادانی؛ پردیس کشاورزی و منابع طبیعی؛ دانشگاه تهران
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
شوری و کمبود مواد غذایی به ویژه نیتروژن، دو عامل مهم کاهش دهندۀ محصول در مناطق خشک و نیمه خشک می باشند. هدف از این پژوهش، مدل سازی پاسخ گیاه ریحان به تنش های توأمان شوری و کمبود نیتروژن بود. بدین منظور، مدل های تعدیل یافته لیبیگ- اسپرینگل (ls) و میچرلیخ- بال (mb) و همچنین مدل های اشتقاقی از ترکیب مدل میچرلیخ- بال برای تنش مواد غذایی و مدل های ماس و هافمن (31)، ون گنوختن و هافمن (36)، دیرکسن و آگوستین (17) و همایی و همکاران (23) برای تنش شوری ارائه و مورد ارزیابی قرار گرفتند. آزمایش ها در 4 سطح مختلف شوری شامل 175/1، 3، 5، و 8 دسی زیمنس بر متر و چهار سطح کود نیتروژن شامل صفر، 50، 75 و 100 درصد نیاز کودی در 3 تکرار انجام شد. نتایج نشان داد به ترتیب مدل های اشتقاقی mb و ماس و هافمن (9/4= rmse)، mb و ون گنوختن و هافمن (4/5= rmse) و همچنین mb و همایی و همکاران (0/7= rmse) بهترین انطباق را با داده های اندازه گیری شده دارند. همچنین عملکرد نسبی برآورد شده برای سطوح شوری آب آبیاری، به وسیله مدل تعدیل یافته ls (6/4= rmse) در مقایسه با مدل mb نتایج رضایتبخش تری دارد (9/5= rmse)، لیکن در سطوح نیتروژن خاک و اثرات متقابل شوری و نیتروژن، مدل تعدیل یافته mb (3/10= rmse) نتایج رضایتبخش تری نسبت به مدل ls (4/14= rmse) دارد. بنابراین، توصیه می شود به جای مدل تعدیل یافته mb و ls از مدل های پیشنهادی در این پژوهش استفاده شود.
شوری و کمبود مواد غذایی بهویژه نیتروژن، دو عامل مهم کاهشدهندۀ محصول در مناطق خشک و نیمهخشک میباشند. هدف از این پژوهش، مدلسازی پاسخ گیاه ریحان به تنشهای توأمان شوری و کمبود نیتروژن بود. بدینمنظور، مدلهای تعدیلیافته لیبیگ- اسپرینگل (LS) و میچرلیخ- بال (MB) و همچنین مدلها
بهمنظور بررسی اثر باکتریهای افزاینده رشد (PGPR) بر فلورسانس کلروفیل و برخی صفات فیزیولوژیکی گیاه ریحان تحت تنش شوری، آزمایشی در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی به صورت فاکتوریل اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل تنش شوری در چهار سطح (0، 40، 80 و 120 میلیمولار کلریدسدیم) و تیمار زیستی در
بهمنظور بررسی اثر محلولپاشی پوترسین بر برخی خصوصیات رشدی و میزان عناصر غذایی ریحان رقم ژنو (Ocimum basilicum L. cv. Genove) تحت تنش شوری آزمایش گلدانی بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1396 انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل چهار
به منظور بررسی تأثیر قارچ تریکودرما و کیتوزان بر خصوصیات رشدی گیاه ریحان (Ocimum basilicum) تحت تنش شوری، دو آزمایش جداگانهدر گلخانه دانشگاه گنبد کاووس به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در سال 1396 انجام شد. آزمایش اول بذور پس از تلقیح با قارچ تریکودرما پس ا
سابقه و هدف: امروزه به دلیل آشکار شدن اثرهای سوء مصرف داروهای شیمیایی برای بیشتر مصرفکنندگان، تمایل به مصرف گیاهان دارویی افزایش قابل ملاحظهای یافته است. ریحان (Ocimum basilicum L.) یکی از مهمترین گیاهان دارویی است که به دلیل داشتن متابولیتهای ثانویه با ارزش و مهمی مانند اسانس
ریحانگیاهی یکساله، علفی و متعلق به خانواده نعناع و از معروفترین گیاهان دارویی میباشد که کاربرد های فراوانی در صنایع غذایی، دارویی و عطرسازی دارد. به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف اسید هیومیک (صفر، 500 ، 1000 و2000 میلیگرم بر لیتر) بر گیاه ریحان تحت تنش شوری با غلظت (صفر ، 25 و 50