تتاثیر آموزش آرام سازی پیش رونده عضلانی بر کیفیت زندگی همسران جانبازان مبتلا به ptsd
چکیده
مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی مقایسهای تاثیر آموزش آرامسازی بر کیفیت زندگی همسران جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه انجام شد. روش: این مطالعه بهصورت نیمهتجربی و از نوع کارآزمایی بالینی است که تعداد 28 نفر از همسران جانبازان شهر تهران در آن مورد بررسی قرار گرفتند. نمونهها بهطور تصادفی در دو گروه مداخله و گروه شاهد تقسیم شدند و برای گروه مداخله، برنامه آموزش گروهی آرامسازی طی یک هفته و در سه جلسه دوساعته انجام شد؛ برای گروه شاهد هیچگونه آموزشی ارایه نگردید. سپس، کیفیت زندگی هر دو گروه در مرحله قبل، 6 هفته بعد (مرحله پیگیری) و 12 هفته پس از مداخله یعنی مرحله نهایی توسط پرسشنامه کیفیت زندگی فرم کوتاهشده sf36 تعیین شد. در نهایت، دادهها بهوسیله spss 12 و آزمون های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها : براساس نتایج آزمون t مستقل، میانگین نمره کل کیفیت زندگی قبل از انجام مداخله در دو گروه اختلاف معنیداری نداشت (05/0>p)، اما پس از مداخله، همین آزمون اختلاف معنیداری بین دو گروه نشان داد (001/0>p). آزمون t زوجی، اختلاف میانگین نمره کیفیت زندگی قبل و بعد از مداخله را در گروه آزمون معنیدار نشان داد (001/0>p). همچنین، طبق نتایج آزمون آنوا، بین میانگین نمره کیفیت زندگی در گروه مداخله در هر سه مرحله اختلاف معنیداری وجود داشت (001/0>p). نتیجهگیری: برنامه آموزش آرامسازی در ارتقای سطح کیفیت زندگی همسران جانبازان موثر است.