تأثیر آموزش جنسی بر مبنای تئوری رفتار برنامه ریزی شده، بر عملکرد جنسی زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی- درمانی شهری مشهد

حسین ابراهیمی پور، hossein ebrahimipour department of health and management, school of public health, university of medical sciences, mashhad, iran، گروه بهداشت و مدیریت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران زینب جلمبادانی، zeinab jalambadany , school of health, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران نوشین پیمان، nooshin peyman department of health and management, school of public health, university of medical sciences, mashhad, iran، گروه بهداشت و مدیریت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران حبیب ا... اسماعیلی، habibollah ismaili department of biostatistics, school of public health, university of medical sciences, mashhad, iran، گروه آمار حیاتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران علی وفایی نجار، ali vafaii najjar department of health and management, school of public health, university of medical sciences, mashhad, iran، گروه بهداشت و مدیریت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

زمینه و هدف: بیش از نیمی از مشکلات جنسی که باعث نابودی زندگی و روابط زناشویی می شود، به علت آگاهی ناکافی یا عقاید نادرست در مورد روابط جنسی ایجاد می شود. تئوری رفتار برنامه ریزی شده (theory of planned behavior)، یکی از تئوری های مهمی است که فرایند اصلی پذیرش رفتارهای بهداشتی را توضیح می دهد. این مطالعه، آموزش جنسی بر مبنای تئوری رفتار برنامه ریزی شده بر عملکرد جنسی زنان متأهل مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی تحت پوشش مرکز بهداشت شهرستان شماره یک مشهد را مورد بررسی قرار داد. روش تحقیق: این مطالعه نیمه تجربی به صورت قبل و بعد، بر روی 80 نفر از زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی مشهد که در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند، انجام شد. روایی صوری، روایی محتوی و پایایی پرسشنامه محقق ساخته ای ، به وسیله آلفای کرونباخ و آزمون- بازآزمون تعیین شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری spss (ویرایش 5/11) و آزمون های ضریب همبستگی اسپیرمن و آنالیز رگرسیون، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: پس از مداخله آموزشی، میانگین امتیازات آگاهی، نگرش، درک کنترل رفتار، قصد و عملکرد جنسی در گروه مداخله، به صورت معنی داری افزایش پیدا کرد. این تغییرات در گروه کنترل معنی دار نبود؛ همچنین تفاوت آماری معنی داری در هنجارهای انتزاعی دو گروه بعد از مداخله به وجود نیامد. نتیجه گیری: با توجه به تأثیر آموزش در ارتقای عملکرد جنسی زنان، پیشنهاد می شود کارگاه های آموزشی بهبود عملکرد جنسی، با هدف پیشگیری از مشکلات جنسی با حضور زوجین در مراکز بهداشتی درمانی دایر گردد.