شیوع هپاتیت b ، c و hiv در بیماران تالاسمی و هموفیلی استان مرکزی در سال ۱۳۸۳
چکیده
چکید ه سابقه و هدف بیماران تالاسمی ماژور و هموفیلی به دلیل دریافت طولانی مدت خون و فرآورده های خونی، در معرض خطر بیماری های عفونی نظیر هپاتیت و ایدز هستند. فراوانی بالایی از آلودگی های ویروسی در این بیماران در سراسر جهان گزارش شده است. در این مطالعه شیوع عفونت های هپاتیت b ، c و hiv به همراه فاکتورهای خطر مرتبط در بیماران هموفیلی و تالاسمی استان مرکزی در سال 1383 بررسی شده است. مواد وروش ها در این مطالعه توصیفی 68 نفر از بیماران هموفیلی و 97 نفر از بیماران تالاسمی سرشماری شدند. اطلاعات مورد نیاز به صورت پرسشنامه ای جمع آوری شد و نمونه ها از نظر وجود hbcab ، hbsab ، hcvab ، hivab و hbsag به روش الایزا بررسی شدند. نتایج مثبت hcvab به روش riba تایید شدند. سپس نمونه های به دست آمده به تفکیک عوامل خطرساز و خصوصیات دموگرافیک بررسی و نتایج حاصله بر اساس آزمون کای دو( chi-square )، دقیق فیشر( fisher exact test )، t test ورگرسیون لجستیک با استفاده از نرم افزار spss تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها hbsag و hivab در تمامی بیماران مطالعه منفی بود. شیوع hcvab مثبت در بیماران تالاسمی 2/7% و در بیماران هموفیلی 7/36% با فاصله اطمینان 95% بود. هیچ یک از بیماران تالاسمی و هموفیلی که بعد از انجام طرح غربالگری اهداکنندگان، خون و فرآورده دریافت کرده بودند به هپاتیت c مبتلا نبودند. در بیماران تالاسمی، مثبت شدن hcvab با میانگین سن، میانگین مدت زمان تزریق خون و میانگین تعداد واحدهای خون دریافتی ارتباط معنی دار داشت. سن بیماران تالاسمی با hbcab مثبت ارتباط معنی دار داشت. در بیماران هموفیلی، مثبت بودن نشانگرهای hbsab و hbcab به ترتیب با مدت زمان استفاده از فاکتورهای انعقادی و سن بیماران ارتباط معنی دار داشتند. نتیجه گیری در این مطالعه شیوع هپاتیت b و hiv صفر بود. هپاتیت c در این بیماران، به خصوص در بیماران هموفیلی شیوع بیشتری داشت و تمامی موارد مثبت آن مربوط به قبل از سال 1375 بود. استفاده از روش های نوین و حساس تر آزمایشگاهی و استفاده از فاکتورهای انعقادی ویروس زدایی شده راه حل کاهش آلودگی ویروسی در این بیماران می باشد