ارتباط بین سبک رهبری مربیان با رضایت مندی ورزشکاران لیگ برتر والیبال مردان ایران
چکیده
هدف این تحقیق، بررسی رابطۀ بین سبک مربیگری مربیان بر مبنای سبک آمرانه و آزادمنشانه با رضایتمندی ورزشکاران آن هاست. جامعه آماری این پژوهش بازیکنان لیگ برتر والیبال مردان به تعداد 192 نفر بود، که 93 نفر از آن ها از طریق جدول حجم و نمونۀ مورگان و با استفاده از روش نمونهگیری خوشه ای بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدند. بهمنظور گردآوری داده ها از دو پرسشنامۀ رضایتمندی ورزشکاران ریمر و چلادورای (1998) با 14 سؤال و همچنین پرسشنامۀ سبک مربیگری محققساخته با 12 سؤال استفاده شد. 9 نفر از افراد صاحبنظر روایی صوری و محتوایی پرسشنامۀ محققساختۀ سبک رهبری را بررسی کردند و در مطالعۀ راهنما، پایایی پرسشنامه های رضایتمندی ورزشکاران و سبک مربیگری به ترتیب 89/0 و 75/0 بهدست آمد. بهمنظور توصیف داده ها از روش های آمار توصیفی و برای تجزیه و تحلیل استنباطی داده های تحقیق از ضریب همبستگی پیرسون در نرمافزار spssو در سطح معنیداری 05/0≥p استفاده شد. یافته ها نشان میدهد بین سبک مربیگری آمرانه و رضایت از نحوۀ آموزش و تمرین مربی (001/0=p، 41/0r=)، عملکرد تیمی (018/0=p، 25/0r=) و عملکرد فردی (008/0=p، 28/0r=) رابطۀ معنیداری وجود دارد، اما بین سبک مربیگری آمرانه و رضایت از رفتار مربی رابطۀ معنیداری وجود ندارد. بین سبک مربیگری آزادمنشانه و رضایت از نحوۀ آموزش و تمرین مربی، عملکرد تیمی و عملکرد فردی نیز رابطۀ معنیداری وجود ندارد، اما بین سبک مربیگری آزادمنشانه و رضایت از رفتار مربی (001/0=p، 46/0r=) رابطۀ معنیداری وجود دارد.