شیوع اضافه وزن و چاقی و ارتباط آن با میزان آمادگی جسمانی در کودکان پیش دبستانی تهران
چکیده
مقدمه: چاقی و اضافه وزن یک مشکل مهم سلامت عمومی بهویژه در کودکان پیش دبستانی میباشد زیرا دوره ی کودکی هنگامی است که عادتهای تغذیهای و فعالیت بدنی در فرد بنیاد نهاده میشود. هدف پژوهش حاضر بررسی شیوع اضافه وزن و چاقی در میان کودکان پیشدبستانی تهرانی با استفاده از نقاط بحرانی مختلف و تعیین ارتباط آنها با شاخص های آمادگی حرکتی و آمادگی مرتبط با سلامتی بود. مواد و روشها: مطالعه ی مقطعی حاضر با 381 دختر و پسر 5 تا 6 ساله انجام شد. تمام کودکان آزمونهای آمادگی حرکتی و آمادگی مرتبط با سلامتی را اجرا کردند و اندازههای تن سنجی آنها اندازهگیری شد. یافتهها: بر پایه ی نقاط بحرانی انجمن بین المللی چاقی (iotf) 36/7% (فاصله اطمینان 95%: 111/0-037/0) و 73/4% (فاصله ی اطمینان 95%: 078/0-017/0) پسرها دارای اضافه وزن و چاقی بودند، و 51/11% (فاصله اطمینان 95%: 160/0-070/0) و 99/10% (فاصله ی اطمینان 95%: 154/0-066/0) دخترها دارای اضافه وزن و یا چاق بودند. همبستگی معنی داری بین آزمون 20 متر سرعت و بیشینه اکسیژن مصرفی برآوردی با بیشتر شاخصهای تن سنجی در پسران و بین درازونشست تعدیلشده و بیشینه اکسیژن مصرفی با بیشتر شاخصهای تن سنجی در دخترها وجود داشت. نتیجهگیری: پژوهش حاضر شیوع به نسبت بالای اضافه وزن و چاقی را در هر دو جنس کودکان پیشدبستانی نشان داد و مشخص نمود چاقی و اضافه وزن عوامل محدودکنندهی عملکرد میباشند. کودکان دارای اضافه وزن و چاق در مقایسه با همتایان خود که دارای توده ی بدن طبیعی یا زیر وزن بودند، عملکرد ضعیفتری را در بیشتر عوامل آمادگی حرکتی و آمادگی مرتبط با سلامتی نشان دادند.