مقاله

تاثیر تمرین مقاومتی بر بیان mrna و مقدار پروتئین il-۱۵ عضلات کند و تند تنش موش های صحرایی دیابتی

مهدیه ملانوری شمسی، mahdieh molanouri shamsi jala ale ahmad exp tarbiat modares universityتهران تقاطع چمران جلال آل اجمد دانشگاه تربیت مدرس زهیر محمد حسن، zuhair mohammad hassan jala ale ahmad exp tarbiat modares universityتهران تقاطع چمران جلال آل اجمد دانشگاه تربیت مدرس مهدی مهدوی، mehdi mahdavi virology department, pasteur institute of iran, tehran, iranتهران میدان پاستور انستیتو پاستور ایران رضا قراخانلو، reza gharakhanlou jala ale ahmad exp tarbiat modares universityتهران تقاطع چمران جلال آل اجمد دانشگاه تربیت مدرس کیهان آزادمنش، keyhan azadmanesh virology department, pasteur institute of iran, tehran, iranتهران میدان پاستور انستیتو پاستور ایران لیلا باقرصاد، lala baghersad jala ale ahmad exp tarbiat modares universityتهران تقاطع چمران جلال آل اجمد دانشگاه تربیت مدرس رزیتا عدالت

چکیده

مقدمه: تمرین های ورزشی مقاومتی سبب افزایش توده ی عضلانی، قدرت و عملکرد عضلات در دیابتی­ها می­شوند. سایتوکاین اینترلوکین-15 (15-il) به عنوان یک فاکتور آنابولیک برای عضله ی اسکلتی عمل می نماید. هم چنین، 15-il می­تواند سوخت و ساز محیطی گلوکز را تنظیم کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر تمرین های مقاومتی مزمن بر بیان و پروتئین 15-il عضلات اسکلتی در موش­های صحرایی دیابتی بود. مواد و روش­ها: موش­های صحرایی به گروه­های کنترل سالم، تمرین سالم و کنترل دیابتی ایجاد شده با استرپتوزوتوسین و تمرین دیابتی تقسیم شدند. گروه­های تمرین برای انجام تمرین مقاومتی، بالا رفتن از یک نردبان 1 متری با وزنه­ای که به دم آن­ها آویزان بود، را اجرا کردند. بیان ژن­ 15-il عضلات نعلی و خم کننده ی بزرگ انگشتان پا به وسیله ی روشreal time بررسی گردید. هم چنین، مقدار پروتئین 15-il عضلانی با روش الایزا اندازه­گیری شد. یافته­ها: یافته های پژوهش حاضر نشان داد تمرین مقاومتی تحریک آنابولیکی لازم را برای حفظ توده ی عضلانی در گروه دیابتی تمرین در عضله ی خم کننده ی بزرگ انگشتان پا ایجاد نمود. میزان بیان mrna 15-il عضله ی نعلی در گروه دیابتی تمرین افزایش یافته بود. افزایش سطـح پروتئین 15-il در گروه های تمرین سالم و دیابتی در هر دو نوع عضله مشاهده گردید. نتیجه­گیری: به دلیل داشتن محتوای میتوکندریایی بالاتر و قرار گرفتن در مسیر اکسیداتیو عضله ی نعلی بیشتر تحت تاثیر دیابت قرار می­گیرد. عدم ارتباط بین بیان و پروتئین 15-il به احتمال زیاد به دلیل مهارکننده­های نسخه­برداری و ترجمه­ای است که در سکانس ژن 15-il وجود دارد.

اسناد مشابه