مقاله

بررسی فراوانی آنتی بادی های آنتی گلیادین و آنتی اندومیزیال در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۱

دکتر ناصر ابراهیمی دریانی، n ebrahimi daryani gastroenterology and hypatology research center, imam khomeini hospital, tehran university of medical science, tehran, iran.تهران، بلوار کشاورز، بیمارستان امام خمینی دکتر عاطفه فخاریان، a fakharian gastroenterology and hypatology research center, imam khomeini hospital, tehran university of medical science, tehran, iran. دکتر منوچهر نخجوانی، m nakhjavani gastroenterology and hypatology research center, imam khomeini hospital, tehran university of medical science, tehran, iran. دکتر شهرام میرمؤمن، sh mirmomen gastroenterology and hypatology research center, imam khomeini hospital, tehran university of medical science, tehran, iran. دکتر حسین بهرامی، h bahrami gastroenterology and hypatology research center, imam khomeini hospital, tehran university of medical science, tehran, iran. دکتر بابک حق پناه، b hagh panah gastroenterology and hypatology research center, imam khomeini hospital, tehran university of medical science, tehran, iran.

چکیده

مقدمه: مطالعات فراوانی بر شیوع بیماری سلیاک و افزایش سطح سرمی آنتی بادی های آنتی گلیادین (aga) و آنتی اندومیزیال (aea) در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 در مقایسه با جمعیت عادی دلالت دارد، لذا غربالگری بیماری سلیاک در بیماران دیابت نوع 1 توصیه شده است و تعیین توأم aga و aea به عنوان آزمون انتخابی معرفی شده است. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مورد ـ شاهدی و آینده نگر در سال های 80-1379 در بیمارستان امام خمینی انجام گرفته است. 80 بیمار مبتلا به دیابت نوع 1 که به طور متوالی به درمانگاه غدد بیمارستان امام خمینی مراجعه کرده بودند، به عنوان گروه مورد و 80 بیمار غیردیابتی مراجعه کننده به درمانگاه داخلی همین مرکز که از نظر سن و جنس با گروه مورد تطبیق داده شده بودند، به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. سطح aga-iga و aea-iga خون بیماران اندازه گیری شد و از بیمارانی که سطح aga-iga یا aea-igaِ در آنها بالا بود، بیوپسی دئودنوم گرفته شد. یافته ها: از میان 80 بیمار گروه شاهد aga و aea در هیچ کدام مثبت نشد. در حالی که در 3 نفر از 80 بیمار دیابتی (8/3%) هم aga و هم aea مثبت بود. برای سه بیماری که aga و aea مثبت داشتند، بیوپسی دئودنوم انجام شد و دو نفر آتروفی ویلوس به نفع بیماری سلیاک داشتند. نتیجه گیری: شیوع بیماری سلیاک در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 در مطالعه ما نیز مشابه سایر مطالعات است و از این رو، غربالگری با آزمون های aga و aea در یک سال بعد از تشخیص دیابت نوع یک توصیه می گردد.

اسناد مشابه