بررسی پاسخ سریال زمانی microrna-۱ به تمرین مقاومتی در عضلات اسکلتی کند و تند انقباض رت های نر نژاد ویستار
چکیده
مقدمه و هدف: micrornas (mirs) در فرآیندهای مختلف سلولی درگیرند و بیان ژن را مهار می کنند. یکی از این mirs microrna-1 (mir-1) است که ویژه بافت عضله است و میزان آن با هایپرتروفی عضلانی کاهش می یابد؛ با توجه به پاسخ متفاوت عضلات تند و کند به تمرین مقاومتی، هدف این مطالعه ارزیابی اثر یک جلسه تمرین مقاومتی بر بیان mir-1 در عضلات اسکلتی کند و تند انقباض رت های نر نژاد ویستار است. روش شناسی: نمونه هایی این مطالعه بنیادی 15 سر رت بودند که به صورت تصادفی به گروه تمرینی (10سر) و کنترل (5 سر)تقسیم شدند. گروه تمرینی یک جلسه تمرین مقاومتی (صعود از نردبان یک متری، 4ست با 5 تکرار) را اجرا کرد، سپس 3 و 6 ساعت پس از تمرین مقاومتی همراه با گروه کنترل بی هوش و تشریح شدند، عضله ی نعلی و عضله بازکننده دراز انگشتان (edl) - به ترتیب به عنوان عضله کند و تند انقباض- جدا شدند. از روش real time rt-pcr برای اندازه گیری میزان بیان mir-1 استفاده شد و در پایان از آزمون آماری t تک نمونه ای و t مستقل استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که میزان بیان mir-1 عضله edl در پاسخ به یک جلسه تمرین مقاومتی به طور معنی داری 3 ساعت (0001/0>p) و 6 ساعت (001/0>p) بعد از تمرین مقاومتی به ترتیب 99 و 73 درصد کاهش می یابد. در حالیکه بیان mir-1 در عضله نعلی در 3 و 6 ساعت پس از تمرین مقاومتی به ترتیب 40 درصد کاهش (323/0 >p)و سپس 224 درصد افزایش داشت که این تغییرات معنی دار نبودند (196/0>p). بحث و نتیجه گیری: یک جلسه تمرین مقاومتی موجب کاهش mir-1 در عضله edl می شود که احتمالا نشان دهنده فعال سازی فرآیند تکثیر در سلول ها عضله edl در اثر تمرین مقاومتی باشد