تاثیر آموزش خانواده درکاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه و بیش فعالی (adhd)
مهناز کنگرلو، mahnaz kangarlou ma, faculty of clinical psychology, islamic azad university of roodehen, roodehen, iranکارشناس ارشد، دانشکده روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن فرح لطفی کاشانی، farah lotfi kashani phd, faculty of clinical psychology, islamic azad university, roodehen branch, roodehen, iran and faculty member at cancer research center, faculty of medicine, shaheed beheshti university of medical sciences, tehran, iranدکترای روانشناسی دانشکده روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، هیئت علمی مرکز تحقیقات سرطان، دانشکده پزشکی، دانشگاه عوم پزشکی شهید بهشتی شهرام وزیری، shahram vaziri phd, department of clinical psychology, islamic azad university, roodehen branch, roodehen, iranدکترای روانشناسی گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن
چکیده
سابقه و هدف: اختلال بیش فعالی و کمبود توجه (adhd) از شایع ترین اختلال های رفتاری در دوران کودکی است. به دلیل تنوع مشکلات کودکان بیش فعال، شیوه های درمانی متفاوتی نظیر دارودرمانی و رفتاردرمانی برای درمان این کودکان به کار رفته است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر آموزش والدین در کاهش مشکلات کودکان مبتلا به این نوع اختلال می باشد. روش بررسی: تحقیق حاضر با استفاده از روش آزمایشی (طرح پیش آزمون-پس آزمون) و روش نمونه گیری دردسترس صورت پذیرفت. 32 نفر از والدین دانش آموزان پسر مبتلا به بیش فعالی در چهار دبستان پسرانۀ منطقۀ چهار دراین تحقیق شرکت کردند که 18 نفر از والدین به طور تصادفی در گروه آزمایش قرار گرفتند و در ده جلسه دو ساعته آموزشی حضور یافتند و 14 نفر دیگر در گروه کنترل قرار گرفتند که جلسات آموزشی برای آنان برگزار نشد. آزمون با استفاده از پرسشنامه راتر (1967) در پیش و پس ازپایان جلسات در هر دوگروه انجام شد. سپس داده ها به کمک آماره های توصیفی و با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. یافته ها: میانگین پرخاشگری در کودکان قبل از آموزش والدین 61/7 و پس از آموزش به 32/6 رسید، ولی در کودکانی که والدین آنان آموزشی دریافت نکردند کاهش مشکلات رفتاری دیده نشد. به عبارتی، در گروه آزمایشی کاهش قابل توجهی در خصوص مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به بیش فعالی، نسبت به گروه کنترل، دیده شد (001/0>p). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که آموزش اصول رفتاری به والدین، در کاهش رفتارهای ایذایی کودکان مبتلا به بیش فعالی می تواند مؤثر واقع شود.
مقدمه: بازی درمانی شکلی از رویکرد روان درمانی و ابزاری روانی-تشخیصی برای کودکان می باشد، هدف از این پژوهش بررسی اثر بازی درمانی بر مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به نقص توجه بیش فعالی بود.روش کار: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه های کنترل و آزمایشی می باشد. جام
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخلات ایمن سازی روانی بر مهارت های عصب روانشناختی و نشانگان رفتاری از جمله(کمبود توجه و تکانشگری) براساس مدل مایکنیام انجام گرفت. روش: این پژوهش از نوع شبه آزمایشی است که در آن از طرح پیشآزمون پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. به این منظور
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش گروهی خودتنظیمی رفتاری بر خود کنترلی و مهارتهای اجتماعی در کودکان مبتلا اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان دارای اختلال بیش فعالی/نقص توجه
مقالهjournal of research in rehabilitation sciencesبهروز بهروز، behrouz behrouz شهرام علی آبادی، shahram ali abadi فریبا یزدخواستی، fariba yazdkhasti سعید ویسی
مقدمه: مشکلات و ناسازگاری های کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه- بیش فعالی لزوم توجه بیشتر به این اختلال را روشن تر می سازد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه هوش هیجانی و سبک دلبستگی در کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه- بیش فعالی با کودکان عادی بود. مواد و روش ها: برای دستیابی به این هدف،
مقدمه: یکی از مشکالت کودکان با اختال کمبود توجه/ بیش فعالی، عدم مهارتهای اجتماعی و پردازش هیجانی است. این پژوهش به منظور تعیین اثربخشی آموزش کارکردهای اجرایی بر بهبود مهارتهای اجتماعی و پردازش هیجانی در کودکان با اختال کمبود توجه/ بیش فعالی انجام شد. روش کار: روش این تحقیق نیمه
مقدمه و اهداف اختلال کمبود توجه_ بیش فعالی نوعی اختلال رشدی است. کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه – بیش فعالی به طور عمده با هماهنگی حرکتی ضعیف و بی دست و پا توصیف می شوند. لذا در تحقیق حاضر تلاش شد تا اثر تمرینات ادراکی- حرکتی بر عملکرد تعادلی کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه-