مقاله

اثرات پری بیوتیک، پروبیوتیک و مخلوط آن ها بر عملکرد، پاسخ ایمنی و فلور میکروبی دستگاه گوارش جوجه های گوشتی

چکیده

به­منظور بررسی اثرات پروبیوتیک، پری بیوتیک و مخلوط حاوی نسبت­های مختلف از این دو افزودنی بر عملکرد، پاسخ ایمنی و فلور میکروبی روده کور، 360 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه کاب 500 در قالب یک طرح کاملاً تصادفی در تیمارهای شش­گانه (هر تیمار با 4 تکرار) توزیع و با یکی از جیره­های زیر تغذیه شدند: 1- جیره پایه بدون افزودنی به­عنوان شاهد (ctrl)، 2- جیره پایه + پری بیوتیک­ (pre)، 3- جیره پایه + پروبیوتیک (pro)، 4- جیره پایه + مخلوط پروبیوتیک و پری بیوتیک­ به نسبت 1 به 1 (m1)، 5- جیره پایه + مخلوط پروبیوتیک و پری بیوتیک به نسبت 2 به 1 (m2)، 6- جیره پایه + مخلوط پروبیوتیک و پری بیوتیک­ به نسبت 1 به 2 (m3). پروبیوتیک و پری بیوتیک بر اساس میزان توصیه شده شرکت سازنده به جیره­ها افزوده شد. در طول دوره پرورش 42 روزه، جوجه­ها به­ترتیب با جیره­های آغازین (21-1 روزگی) و رشد (42-22 روزگی) تغذیه و عملکرد آن­ها به­صورت هفتگی اندازه­گیری شد. به­منظور بررسی جمعیت فلور میکروبی، در 21 و 42 روزگی، 4 قطعه جوجه از هر تیمار آزمایشی کشتار و از محتویات روده کور تحت شرایط استریل نمونه­برداری شد. هم­چنین، پاسخ ایمنی جوجه­ها در برابر گلبول قرمز گوسفند، در پایان دوره­ی آزمایش با تعیین تیتر ایمنوگلوبولین­های خون مورد ارزیابی قرار گرفت. داده­های آزمایش با استفاده از برنامه نرم­افزاری sas مورد تجزیه و آنالیز آماری قرار گرفت. نتایج نشان داد در دوره آغازین، تیمارهای m1 و m3 در مقایسه با گروه شاهد افزایش وزن بیشتری داشتند (05/0p<). افزودن مخلوط پروبیوتیک و پری بیوتیک با نسبت 1 به 1 باعث بهبود ضریب تبدیل خوراک دوره­ی آغازین در مقایسه با گروه شاهد شد (05/0p<). عملکرد جوجه­ها در دوره­ی پایانی و کل دوره (42-1 روزگی) تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. در پایان دوره­ی آزمایش، تیتر ایمنوگلوبولین کل در تمامی گروه­های افزودنی و تیتر igm در تمامی گروه­ها (به استثنای گروه پری بیوتیک) در مقایسه با گروه شاهد افزایش معنی­داری را نشان داد (05/0p<). جمعیت باکتری لاکتوباسیلوس در 21 روزگی، در گروه­های pre، m1 و m3 و در پایان دوره نیز در تمام گروه­های دریافت کننده افزودنی (به استثنای گروه pre) در مقایسه با گروه شاهد بیش­تر بود (05/0p<). تعداد باکتری اشرشیاکلی در دوره 21 روزگی تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت اما در 42 روزگی، جمعیت این باکتری در گروه­های pre و m3 نسبت به گروه شاهد به­طور معنی­داری کاهش یافت (05/0p<).

اسناد مشابه