اثر روغن ماهی و عصاره آویشن بر قابلیت هضم ظاهری ماده خشک و مواد مغذی، فعالیت جویدن و فراسنجه های شکمبه ای بزغاله های مهابادی
چکیده
در این پژوهش اثر روغن ماهی و عصاره آویشن بر قابلیت هضم ظاهری ماده خشک، ماده آلی و مواد مغذی، فعالیت جویدن و فراسنجههای شکمبه ای بزغالههای مهابادی مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور 28 رأس بزغاله نژاد مهابادی 4 تا 5 ماهه با میانگین وزن اولیه 8/2 ± 8/17 کیلوگرم به طور تصادفی با یکی از 4 جیره: 1) شاهد، 2) مکمل شده با آویشن (2/0 درصد عصاره)، 3) مکمل شده با روغنماهی (2 درصد) و 4) مکمل شده با روغنماهی (2درصد) + آویشن (2/0 درصد عصاره) به صورت انفرادی و به مدت 94روز تغذیه شدند. روغن ماهی قابلیت هضم ظاهری چربی خام را افزایش (05/0= p ) و قابلیت هضم ظاهری الیاف نامحلول در شوینده خنثی را کاهش داد (01/0= p ). غلظت نیتروژن آمونیاکی شکمبه با مصرف آویشن کاهش یافت (05/0= p ). افزودن آویشن به جیره سبب افزایش غلظت استات (09/0= p ) و افزایش نسبت استات به پروپیونات (07/0= p ) در شکمبه شد. تعداد پروتوزوآی شکمبه به طور معنیداری در تیمار آویشن و تیمار روغن ماهی در مقایسه با تیمار شاهد کاهش یافت (05/0= p ). مدت زمان مصرف خوراک (دقیقه در روز) به وسیله تیمارها تغییر نکرد، اما مدت زمان نشخوار توسط تیمار آویشن به طور معنیداری کاهش یافت (05/0= p ). نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که مکملسازی جیره بزغالههای مهابادی با روغن ماهی و آویشن سبب افزایش قابلیت هضم ظاهری چربی و کاهش قابلیت هضم ظاهری الیاف نامحلول در شوینده خنثی و همچنین افزایش میزان استات شکمبه می شود.