تاثیر نانوزئولیت بر عملکرد، فراسنجه های خونی و جمعیت باکتریایی ایلئوم جوجه های گوشتی تغذیه شده با خوراک آلوده به آفلاتوکسین
چکیده
این آزمایش به منظور بررسی تاثیر افزودن سطوح مختلف نانوزئولیت در جیرههای آلوده به آفلاتوکسین بر عملکرد، برخی از فراسنجههای خونی و جمعیت میکروبی ایلئوم جوجههای گوشتی انجام شد. جوجههای گوشتی از سن هفت روزگی با یکی از شش جیره آزمایشی شامل جیره فاقد آفلاتوکسین به عنوان تیمار شاهد و جیرههای حاوی 5/0 میلی گرم در کیلوگرم آفلاتوکسین و سطوح مختلف نانوزئولیت (صفر، 25/0، 50/0، 75/0 و یک درصد) تغذیه شدند. به هر تیمار آزمایشی چهار تکرار و 14 پرنده به ازای هر تکرار اختصاص یافت. جوجههای گوشتی به مدت 21 روز روی بستر پرورش یافتند. خونگیری از پرندگان به منظور اندازهگیری غلظت پروتئین کل، آلبومین، کلسترول و تریگلیسرید سرم در سن 18 روزگی انجام شد. داده های آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی تجزیه واریانس شدند. جوجههای گوشتی تغذیه شده با جیره حاوی 50/0 میلیگرم در کیلوگرم آفلاتوکسین فاقد نانوزئولیت بهطور معنیداری افزایش وزن کمتری نسبت به تیمار شاهد داشتند (05/0>p). افزودن نانوزئولیت به جیرههای آلوده به آفلاتوکسین سبب بهبود سرعت رشد جوجههای گوشتی شد. تاثیر تیمارهای آزمایشی بر مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی معنیدار نبود. جوجههای گوشتی تغذیه شده با جیره آلوده به آفلاتوکسین فاقد نانوزئولیت کمترین غلظت پروتئین کل و تریگلیسرید سرم را به خود اختصاص دادند (05/0>p). افزودن نانوزئولیت به جیرههای غذایی آلوده به آفلاتوکسین سبب افزایش معنیدار غلظت پروتئین کل و تریگلیسرید سرم خون شد. غلظت کلسترول سرم خون جوجههای گوشتی تغذیه شده با جیره آلوده به آفلاتوکسین فاقد نانوزئولیت کمتر از تیمار شاهد بود (05/0>p). تیمارهای آزمایشی تاثیر معنیداری بر غلظت آلبومین سرم خون جوجههای گوشتی نداشت. همچنین تفاوت معنیداری بین جمعیت میکروبی ایلئوم جوجههای گوشتی مشاهده نشد.