بررسی اثر ترمیمی عصاره آبی والکلی چای سبز بر روند التیام زخم های باز پوست موش های نژاد nmri

پریچهر یغمایی، parichehr yaghmayei assistant professor, phd of animal physiology, department of animal physiology, science and research campus, islamic azad university, tehran, iran.استادیار، دکترای فیزیولوژی جانوری، گروه فیزیولوژی جانوری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران فائزه مشرف جوادی، faeze moshrefjavadi student of msc of physiology, science and research campus, islamic azad university, tehran, iran.دانشجوی کارشناس ارشد فیزیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران محمد علی نیلفروش زاده، mohammad ali nilforooshzade associate professor, specialist of dermatology, department of dermatology, tehran medical university, tehran, iran.دانشیار، متخصص پوست و مو، گروه پوست و مو، دانشگاه علوم پزشکی تهران حمیرا مردانی، homeira mardani assistant professor, phd of pathology, department of jaw and face, khorasgan branch, islamic azad university, khorasgan, iran.استادیار، دکترای پاتولوژی، گروه پاتولوژی فک و دهان و صورت، دانشگاه آزاداسلامی، واحد خوراسگان پریسا کاکانژادیان، parisa kakanejadian student of msc of biophysics, science and research campus, islamic azad university, tehran, iran.دانشجوی کارشناس ارشد بیوفیزیک، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده

سابقه و هدف: با آگاهی از محتویات مفیدی که محققان برای چای سبز قائل هستند و وجود زخم های باز پوستی و اهمیت درمان آنها، در این مطالعه اثر عصاره آبی والکلی چای سبز بر التیام زخم باز پوستی در موش نژاد nmri بررسی شد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 56 موش نر در 7 گروه شاهد و تجربی (هر گروه 8 نفر)، دوزهای متفاوت 50، 150 و 300lµ عصاره های آبی والکلی چای سبز را دریافت کردند. پس از بیهوش کردن موش ها، زخم پوستی با پانچ 6 میلی متری در پشت آنها ایجاد شد. از روز اول بعد از ایجاد زخم، عصاره آبی و الکلی چای سبز درگروه های 2 تا 7 در اطراف جایگاه زخم تزریق شد. موش های گروه شاهد روزانه با سرم فیزیولوژی تیمار شدند. سطح زخم و میزان بهبودی زخم در روزهای اول، سوم، پنجم، هفتم، دهم، سیزدهم وپانزدهم بعد از ایجاد زخم اندازه گیری شد و زمان لازم برای بهبودی کامل زخم بررسی شد. در روزهای 4، 7 و 15، دو نمونه از بستر زخم تهیه شد و میزان فیبروز، التهاب، اپیتلیوم و عروق بستر زخم ارزیابی شد. داده ها توسط آنالیز واریانس یک طرفه (anova) تحلیل شد و 05/0>p در نظر گرفته شد. یافته ها: بهبودی زخم در 3 گروه شاهد، آبی و الکلی اختلاف معنی داری با هم نداشت، اما میانگین قطر زخم طی روزهای 1، 3، 5، 7 و 15 در گروه تیمار نسبت به گروه شاهد به طور معنی داری کمتر بود (001/0>p). میزان التهاب، فیبروبلاست و اپی تلیوم در مقادیر 50، 150 و 300lµ عصاره آبی و الکلی طی روزهای 4، 7 و 15 در مقایسه با گروه شاهد کمتر بود (001/0>p). نتیجه گیری: این مطالعه نشان دادکه عصاره آبی و الکلی چای سبز موجب تسریع فرآیند التیام زخم باز پوست موش می شود و استفاده از عصاره چای سبز ارتباطی به تیمار آبی یا الکلی آن ندارد، در حالی که میزان دوز تزریقی بالاتر (300 lµ) در شکل دهی زخم ارزشمند است.